X
تبلیغات
طبیب بوشهری - پزشکی

طبیب بوشهری

پزشکی دینی اجتماعی ادبی تاریخی

حمام نوزاد

حمام نمودن نوزاد رسيده، بعد از ثبات درجه حرارت وعلائم حياتي، حدود 6 ساعت پس از تولد وبا رعايت اصول پيشگيري از افت دماي بدن نوزاد انجام مي گيرد و در نوزادان نارس حداقل 24 ساعت پس از تولد و بعد از ثبات درجه حرارت وعلائم حياتي، درصورتيكه نوزاد بدحال نباشد انجام مي گيرد.

نوزاد را ميتوان در هر نوع لگن يا وان حمام كرد. بهتر است قبل از حمام كردن وسائل و لوازم و لباسهاي تميز او را آماده و محيط اتاق را گرم نمود. حرارت آب حمام بايد در حدود درجه حرارت بدن يعني 37 درجه سانتي گراد باشد.

قبل از افتادن بند ناف

*قبل از افتادن بند ناف بهتر است نوزاد راخارج از وان حمام كنيد. به ترتيب زير عمل نماييد:

1- ابتدا چشم ها وصورت نوزاد را تميزكنيد. هريك از چشم ها را با يك گلوله پنبه تميز كه در آب جوشيده خيس كرده ايد، ازگوشه داخل چشم به طرف خارج پاك كنيد. براي هريك از چشم ها از يك تكه پنبه جداگانه استفاده نماييد. صورت نوزاد را نيز به همين طريق با يك تكه پنبه خيس تميز كنيد.

2-در حاليكه نوزاد را در پارچه نرمي پيچيده ايد و صورتش به طرف شما قرار دارد، سر نوزاد را با يك دست گرفته و با دست ديگر با شامپوي ملايم سر وموهاي او را بشوئيد. دقت كنيد كه شامپو در چشم هاي كودك نرود.

3- سر و موهاي نوزاد را به خوبي خشك نموده، پارچه دور بدن نوزاد را باز كنيد. نوزاد را در حالت طاقباز قرار داده و گردن، زير بغل، سينه و شكم نوزاد را با ليف تميز ونرم آغشته به صابون پاك نماييد. سپس با يك پارچه مرطوب صابون را پاك كرده و نوزاد را بر روي شكم برگردانيد و به همين نحو پشت او را نيز تميز كرده و او را با حوله نرمي خشك كنيد.

4- نوزاد را روي زمين قرار داده، لباسهايش را بپوشانيد، كهنه او را باز كرده و باسن او را بشوئيد. دستهاي خود را صابوني كرده و رانها، ساق ها و پاهايش را صابون بزنيد و با پارچه مرطوب كف صابون را تميز كرده و اين قسمتها را كاملا خشك نمائيد.

بعد از افتادن بند ناف

بعد از افتادن بند ناف ميتوان نوزاد را در داخل وان يا لگن حمام كرد. توجه نمائيد كه حرارت آب داخل لگن مناسب باشد. براي تعيين حرارت مناسب ميتوانيد با آرنج خود آب را امتحان كنيد. دماي آب بايد به اندازه اي باشد كه نه احساس گرمي ونه احساس سردي نمائيد.

صورت وچشم هاي نوزاد را مطابق با آنچه گفته شد تميز كرده، بدن نوزاد را به آرامي در داخل لگن آب قراردهيد، بطوريكه سر و صورت او خارج از آب باشد.بعد از شستشوي بدن ، او را از لگن خارج كرده و با حوله نرمي كه از قبل گرم شده است، خشك كنيد. دقت نمائيد كه تمام قسمتهاي بدن از جمله پشت گوشها، چين گردن، آرنج، كشاله ران و زير بغل نوزاد كاملا خشك شود.

2 ياحد اكثر 3 بار حمام در هفته براي نوزاد كافي است، لذا از شستشوي روزانه وي اجتناب كنيد .

مراقبت از بند ناف

خشك شدن بند ناف نوزاد از همان روزهاي اول ودوم پس از تولد آغاز مي گردد و جاي زخم بند ناف در مدت 10-5 روز التيام مي يابد. رنگ بند ناف ابتدا زرد و سپس قهوه اي شده وبعد از 2-1 هفته مي افتد.

در اين مدت و قبل از افتادن بند ناف لازم است:

- بند ناف ومحل اتصال آن به بدن نوزاد تميز وخشك نگهداري شود.

- بند ناف در معرض هوا قرار گرفته وخشك شود.

- از گذاشتن هرگونه پوشش بر روي بند ناف خود داري شود.

- كهنه نوزاد زير بند ناف بسته شود.

- از دست كاري وقرار دادن مواد آلوده بر روي بند ناف اجتناب گردد.

- استفاده از الكل تاثيري در پيشگيري از كلونيزاسيون وعفونت نداشته وتنها موجب ديرتر افتادن بند ناف مي گردد.

- گاهي در محل اتصال بند ناف به بدن نوزاد، ترشح شيري رنگ وبي بو و يا يك دوقطره خون خارج ميشود كه اهميتي ندارد.

- در صورت خونريزي بيش از چند قطره از بند ناف بايد فورا به پزشك مراجعه شود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391ساعت 13:46  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

در 6 ماه اول زندگی مهم‌ترین اصل برای هر کودکی، تغذیه انحصاری با شیر مادر است. در این مدت کودک نیاز به مصرف هیچ ماده غذایی اضافه، حتی آب هم ندارد. البته در این سن مصرف قطره مولتی‌ویتامین یا A+D ضروری است و در شرایطی مثل اسهال، مصرف دارو یا او.آر.اس اشکال ندارد. شیردادن باید هر چه زودتر و حداکثر یک تا دو ساعت بعد از زایمان شروع شود، تا مادر بتواند شیردهی موفقی داشته باشد. علاوه بر این، فعالیت و استراحت مادر باید متعادل باشد، اضطراب و نگرانی نداشته باشد و در ضمن تغذیه مناسب و کافی هم داشته باشد.

شیرخوار در هر نوبت چقدر شیر بخورد؟
یکی از اصول مهم در شیردهی این است که به شیرخوار فرصت داده شود که هر چه قدر می‌خواهد شیر بخورد و خودش پستان مادر را رها کند. برخی شیرخواران ظرف مدت 5 دقیقه پستان را تخلیه می‌کنند ولی در برخی همین کار 20 دقیقه یا بیشتر طول می‌کشد. اگر شیرخوار به اندازه کافی شیر بخورد، حدود 2 تا 4 ساعت بعد از شیر خوردن، راحت می‌خوابد و افزایش وزن مطلوبی بر اساس منحنی رشد خواهد داشت. علاوه بر این، دفع ادرار 6 تا 8 بار در 24 ساعت به صورتی که کهنه کاملا خیس باشد هم نشانه کافی بودن شیرمادر است.

چرا قطره ویتامین ؟
کمبود ویتامین A باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی کودک و ابتلای مکرر او به بیماری‌های عفونی می‌شود .کمبود ویتامین D هم منجر به نرمی استخوان می‌شود. با توجه به اینکه نیاز کودک به ویتامین A و D از طریق شیرمادر و غذا تامین نمی‌شود، از 15روز بعد از تولد تا 2 سالگی برای همه کودکان روزانه 1500 واحد ویتامین A و 400 واحد ویتامین D تجویز می‌شود که اگر به کودک روزانه 25 قطره مولتی‌ویتامین یا ویتامین A+D داده شود، این نیاز تامین خواهد شد و فرقی بین این دو نوع قطره وجود ندارد.

ماه هشتم
، اضافه می‌شود که از جمله آنها می‌توان به زرده تخم‌مرغ، ماست، عدس، ماش، نان و ... اشاره کرد. دفعات تغذیه کودک هم در این سن به 5 بار در روز می‌رسد. باید دقت کرد که تا یک سالگی حتما شیرخوار اول با شیر مادر تغذیه شود و بعد غذای کمکی به او داده شود چون در بچه‌های زیر دوازده ماه، غذای اصلی کودک شیر مادر است و نباید با غذای کمکی، کودک را سیر کرد و مانع شیرخوردن او شد.
غذاهای جدید باید با مقدار کم و به‌تدریج و متناسب با اشتهای شیرخوار بیشتر شوند و همیشه از یک نوع غذای ساده شروع کرد و به تدریج تنوع غذایی را افزایش داد. برای اینکه غذای کودک تنوع کافی داشته باشد. می‌توان نوع موادی که در سوپ او استفاده می‌شود را تغییر داده و مثلا از سه ترکیب زیر استفاده کرد.
۱- گوشت مرغ، هویج، برنج، جعفری، سیب‌زمینی
۲-گوشت گوسفند، لوبیا سبز، برنج، گشنیز، گوجه‌فرنگی
۳-گوشت گوساله، کدو حلوایی، جعفری، سیب‌زمینی، گوجه فرنگی
این نکات را به خاطر داشته باشید:
غذایی که از هر وعده باقی می‌ماند، باید قبل از مصرف کاملا داغ شود و هر غذا بیش از یک بار گرم نشود و تا حد امکان برای تغذیه کودک از غذاهای تازه استفاده کرد. برای اینکه انرژی غذایی که به کودک می‌دهید افزایش پیدا کند، می‌توان یک قاشق مرباخوری روغن جامد و یا یک قاشق غذاخوری روغن مایع به غذا اضافه کرد ولی روغن مایع و کره از روغن جامد بهتر است. در مورد کودکانی که روند رشدشان خیلی بیشتر از طبیعی است. مقدار مصرف کره را کمتر و در مورد کودکانی که تاخیر رشد دارند، مصرف کره را بیشتر کنید. در این ماه هم باید مصرف روزانه 25 قطره مولتی‌ویتامین یا قطره A+D و 15 قطره آهن ادامه پیدا کند.

تخم‌مرغ
در ماه هشتم یکی از غذاهای مقوی که می‌توان برای کودک شروع کرد، زرده تخم‌مرغ است. تخم‌مرغ را باید به مدت 20 دقیقه در آب جوشاند تا کاملا سفت شود و سپس سفیده آن را جدا کرد. در روز اول می‌توان به اندازه یک نخود از زرده تخم‌مرغ را در کمی آب جوشیده یا شیرمادر نرم و حل کرد و سپس به شیرخوار داد. می‌توان کم‌کم مقدار زرده تخم‌مرغ را اضافه کرد تا ظرف 10 روز به یک زرده کامل برسد و از آن به بعد می‌توان هر روز نصف زرده تخم‌مرغ و یا یک روز در میان یک زرده تخم‌مرغ کامل را به کودک داد. توصیه می‌شود که باقیمانده زرده پخته شده کودک را مادر یا سایر افراد خانواده بخورند و هر روز برای کودک از تخم‌مرغ تازه استفاده شود.

نان
در ماه هشتم می‌توان یک تکه نان دست کودک داد ولی حتما این کار باید تحت نظارت مادر یا کسی که مراقب کودک است باشد تا مثلا یک تکه از آن کنده نشده و باعث خفگی کودک شود.
ماست
دادن ماست به کودک هم در ماه هشتم شروع می‌شود. ماست را می‌توان بعد از غذا به کودک داد و یا آن را داخل سوپ یا آش او ریخت،‌ ماستی که برای کودک استفاده می‌شود حتما باید پاستوریزه باشد.

آب میوه
برای شروع آب میوه از خود میوه بهتر است و باید از آب میوه طبیعی و تازه که در منزل تهیه می‌شود، استفاده کرد. باید حتما از مقدار کم مثلا یک قاشق مرباخوری شروع کرده و به تدریج به مقدار آن افزود. یکی از بهترین میوه‌ها، به‌خصوص برای روزهای اول سیب است. علاوه بر این، باید دقت کرد که آب میوه‌ جایگزین وعده‌های غذا نشود. بلکه به عنوان میان وعده و پس از غذا مصرف شود.
پوره سیب‌زمینی
مواد لا‌زم:
سیب‌زمینی 2 عدد کوچک
شیر 5 قاشق غذاخوری
کره نصف قاشق مرباخوری
طرز تهیه:
ابتدا سیب‌زمینی را شسته و با پوست بپزید. بعد پوست آن را گرفته و رنده کنید و سپس با کره مخلوط کنید تا کاملا نرم شود. بعد از آن کم‌کم به آن شیر جوشانده را اضافه کنید تا به نرمی دلخواه برسد. تهیه پوره هویج هم مثل پوره سیب‌زمینی است و فقط به جای سیب‌زمینی از هویج استفاده می‌شود.

ماه نهم و دهم
برای اینکه حبوبات در شیرخوار ایجاد نفخ نکنند، بهتر است 24 ساعت در آب خیس شوند و قبل از پخت آب آنها دور ریخته شود. بعد آنها را به تنهایی پخت و سپس به سوپ کودک اضافه کرد. هنگامی که غذا به کودک داده می‌شود هم باید حبوبات با ته قاشق له شوند. تا این زمان کودک با انواع مواد غذایی آشنا شده است و از این به بعد فقط شکل مصرف غذاها تغییر می‌کند، به طوری که شیرخوار توانایی خوردن غذاهایی مثل کته نرم را هم پیدا می‌کند و از این به بعد می‌توان از غذاهایی مثل شویدپلو با مرغ، کته ماهیچه،‌ماکارونی هم برای او استفاده کرد. در این دوره به جای آب‌میوه می‌توان از خود میوه‌‌ها هم استفاده کرد. مثلا از یک قاشق مرباخوری هلو، سیب‌، موز و... شروع کرد و به سه قاشق مرباخوری رساند. میوه مورد نظر باید کاملا رسیده و شسته شده باشد و بعد از جدا کردن پوست و هسته، نرم کردن آن با پشت قاشق و یا رنده کردن از آن استفاده کرد. در اواخر هفته دوم این ماه خرمای رسیده که پوست و هسته‌تان جدا شده باشد، بعد از غذا به عنوان دسر قابل استفاده است. در این ماه کم‌کم باید شیرخوار را با غذاهایی که می‌تواند با دست خود بردارد و به دهان ببرد آشنا کرد و مثلا نان، بیسکویت، ماکارونی و تکه‌هایی از سیب‌زمینی یا هویج پخته شده یا کوفته قلقلی را در بشقاب جلوی او گذاشت تا خودش بردارد و به دهان ببرد. با این کار کودک کم‌کم عمل گاز زدن و جویدن را هم یاد خواهد گرفت.

آش حبوبات
مواد لا‌زم:
گوشت چرخ کرده گوسفند20 / گرم 1( قاشق غذاخوری)
لوبیا و عدس و ... 10 / گرم 1( قاشق غذاخوری)
برنج 10 / گرم 1( قاشق غذاخوری)
پیاز 5 / گرم ( یک چهارم پیاز کوچک)
سبزی (جعفری، شوید، گشنیز) ‌5 / گرم 1 قاشق غذاخوری خرد شده
کره 5 / گرم (نصف قاشق مرباخوری)

طرز تهیه:
لوبیا و عدس را که قبلا خیس کرده‌اید با گوشت و پیاز کاملا بپزید. بعد برنج و سبزی را اضافه کنید تا برنج لعاب بیندازد. در انتها هم کره را اضافه کنید. در صورت تمایل می‌توان یک قاشق ماست هم به غذا اضافه کرد.

حلیم گوشت و برنج
مواد لا‌زم:
گوشت گوسفند یا مرغ 30/ گرم
برنج 2 / قاشق غذاخوری
پیاز / یک چهارم ‌پیاز کوچک
کره 1 /قاشق مرباخوری پر
طرز تهیه :
ابتدا گوشت را با پیاز بپزید، بعد از پخته شدن آن، برنج را اضافه کنید تا کاملا بپزد و له شود و آب غذا کم شود. بعد از آن غذا را با گوشت‌کوب له کرده و کره را به آن اضافه کنید.

آش گندم
مواد لا‌زم:
گندم پرک 2 / قاشق غذاخوری
عدس و لوبیا سفید1 /قاشق غذاخوری
گوشت 30 / گرم پیاز / یک چهارم پیاز کوچک کره / نصف قاشق مرباخوری
طرز تهیه:
عدس و لوبیا سفید را که قبلا خیس کرده‌اید با گندم پرک و گوشت و پیاز بپزید تا حبوبات و گوشت کاملا پخته و لعاب بیندازد و در انتها کره را اضافه کنید.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391ساعت 13:44  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

تغذیه کودک 2-1ساله

یک برنامه غذایی مناسب باید کلیه مواد مغذی (مواد نشاسته ای، پروتئینی، چربی، ویتامین ها و املاح) را به نسبت های متعادل در اختیار کودک قرار دهد تا انرژی مورد نیاز او که معمولا بر اساس یکصد کیلوکالری به ازاء هر کیلو گرم وزن بدن است تامین شود.

معمولا 50 درصد انرژی مورد نیاز از مواد قندی، 30 درصد از مواد چربی و حدود 20 درصد از مواد پروتئینی به دست می آید. بدیهی است برحسب عادات مختلف غذایی و افزایش وزن کودک، نسبت های فوق بین 5 تا 10 درصد قابل تغییر هستند.

غذای کودکان یک تا 2 ساله باید کم حجم ولی مقوی و مناسب و شامل همه گروههای غذایی باشد. مقدار غذای کودک می تواند برحسب اشتهای او افزایش یابد.

نباید انتظار داشته باشیم که کودکان مانند بزرگترها غذا بخورند چون ظرفیت معده آنان هنوز کوچک است.

از طرف دیگر به دلیل اینکه حس کنجکاوی کودک جهت آشنا شدن با دنیای خارج تاثیر زیادی بر اشتهای او می گذارد این امر ایجاب می نماید که وعده های غذایش 5 تا 6 بار در شبانه روز باشد که سه وعده آن وعده های اصلی است که باید مقوی و پر انرژی باشد و دو وعده آن نیز میان وعده است که باید مناسب و مکمل وعده های اصلی باشند.

در این سن هنوز هم کودک با شیر مادر تغذیه می شود تا بخشی از انرزی و مواد مغذی مورد نیاز او از این طریق در اختیارش قرار گیرد.

نمونه ای از برنامه غذایی کودک در سال دوم زندگی

یک کودک یک ساله حدود 30 % انرژی، 50% پروتئین، 2% آهن، و 75% ویتامین Aمورد نیاز خود را از شیر مادر به دست می آورد. در مورد سایر ویتامین ها و املاح نیز درصدی از طریق شیر مادر و بقیه باید از طریق غذایی که به کودک داده می شود تامین گردد تا رشد و تکامل مطلوب او فراهم شود. البته چون تامین مقدار مورد نیاز پاره ای از ویتامین ها و آهن از طریق تغذیه با شیر مادر و غذا مقدور نیست لذا استفاده از قطره مولتی ویتامین و آهن تا پایان 2 سالگی توصیه می شود.

به عنوان راهنمای کلی که شامل 3 غذای اصلی و 2 میان وعده می باشد برنامه غذایی یک کودک دو ساله به شرح زیر است:

  • سه وعده غذای اصلی شامل صبحانه، ناهار و شام

  • دو میان وعده حدود 10 صبح و 4 بعد از ظهر

یک نمونه از وعده های اصلی غذایی برای نوپا

صبحانه: نان، کره، مربا (یا عسل) پنیر کم نمک و چای کم رنگ

ناهار: 3 قاشق غذاخوری پر برنج پخته شده(پلو)+ یک قاشق غذاخوری پر از حبوبات (عدس، لوبیا و...)+ یک قاشق مرباخوری کره یا روغن + نصف یک پرتقال متوسط

شام: 3 قاشق غذاخوری پر از برنج پخته شده ( پلو)+ یک قاشق غذاخوری پر گوشت ماهی( بدون تیغ)+ یک قاشق غذاخوری پر از یک نوع سبزی با برگ سبز تیره مثل اسفناج یا گشنیز یا جعفری پخته شده

در این نمونه برنامه ناهار و شام چه مواد مغذی وجود دارد و به چه مقدار در اختیار کودک قرار می گیرد؟

در غذای ظهر(ناهار) که برنج پیشنهاد شده است بخشی از انرژی و پروتئین مورد نیاز وعده ظهر کودک تامین می شود اگر برنج در دسترس نباشد می توان از سیب زمینی، نان یا ماکارونی استفاده کرد.

برنج فاقد ویتامین آ است و مقدار آهن آن هم بسیار ناچیز است. پروتئین سیب زمینی هم کمتر از پروتئین برنج است بنابراین هر زمان که برنج یا سیب زمینی در وعده غذایی کودک قرار می گیرد حتماً باید ماده دیگری که سرشار از پروتئین باشد به آن اضافه نمود مانند حبوبات که پروتئین برنج یا سیب زمینی را کامل می کند بنابراین یک "خوراک سیب زمینی و لوبیا" یا "عدس پلو" از نظر پروتئین کامل هستند. برای جذب بهتر آهن پیشنهاد می شود از ترکیب برنج و حبوبات یا سیب زمینی و حبوبات، نصف یک پرتقال در برنامه ناهار کودک استفاده نمود که هم جذب آهن موجود در غذا را بیشتر می کند و هم کمبود ویتامینC مورد نیاز را جبران می نماید.

در برنامه شام به جای حبوبات (پروتئین گیاهی) از یک ماده پروتئینی حیوانی استفاده شده است. گوشت ماهی علاوه بر تامین بقیه پروتئین مورد نیاز کودک سبب جذب بهتر آهن غذاهای گیاهی می شود. بنابراین یک قاشق غذاخوری پر از اسفناج یا جعفری یا گشنیز، هم ویتامین آ مورد نیاز کودک را تامین می کند و هم به دلیل وجود گوشت ماهی، جذب آهن موجود در مواد غذایی بیشتر می شود.

به جای گوشت ماهی می توان از جگر پخته شده یا مرغ هم استفاده کرد. گرچه انرژی کمتری تولید می کند ولی در عوض مابقی پروتئین و بخشی از آهن و کل ویتامین آ مورد نیاز را فراهم می نماید؛ حتی ویتامین آ تولید شده حدود 20 برابر بیشتر می شود.

با این نمونه از صبحانه، ناهار و شام، قسمت اعظم انرژی مورد نیاز کودک تامین می شود و بخش کوچکی باقی می ماند که با 2 میان وعده مثلا یک تکه نان همراه با نصف یک موز در ساعت 10 صبح و 2 عدد بیسکویت همراه با 2 عدد خرما در 4 بعد از ظهر کمبود انرژی جبران می شود. سایر ویتامین ها و ریز مغذی ها نیز طی وعده های غذای اصلی و میان وعده به کودک می رسد. تنها عنصری که به صورت مکمل ممکن است مورد نیاز باشد آهن است که در بسیاری از کشور ها مواد غذایی مثل برنج، آرد برنج، آرد گندم، پودر شیر، سس سویا، سس ماهی، پودر کاری، شکر یا نمک را با آهن غنی می کنند. در صورت عدم دسترسی به این مواد غنی شده با آهن بهتر است برای کودک در سن 1 تا 2 سالگی قطره یا شربت آهن تجویز شود.

پیشنهاداتی برای وعده های اصلی

با توجه به مطالب گفته شده می توان برنامه غذایی متنوعی برای کودک فراهم کرد تا کلیه نیازهای غذایی او تامین گردد. هر وعده غذایی می تواند شامل یکی از پیشنهادات زیر باشد:

صبحانه

  • نان و کره و مربا و چای

  • نان و کره و عسل و چای

  • نان و پنیر و گردو

  • نان و تخم مرغ و پنیر

ناهار

  • عدس پلو با 2 قاشق غذاخوری ماست

  • سبزی پلو با ماهی

  • سبزی پلو با ماهیچه

  • کوفته قلقلی با سیب زمینی و هویج

  • لوبیا چیتی با سیب زمینی و هویج

  • خوراک گوشت و سیب زمینی و هویج

  • پلو با نصف سیخ کباب

  • خورش سبزی با پلو (سبزی خورش خیلی سرخ نشود)

بهتر است هر وعده همراه با یک نوع میوه با اندازه متوسط باشد.

شام

  • ماکارونی با گوشت چرخ کرده و کمی سبزی

  • ماکارونی با پنیر رنده شده

  • لوبیا چیتی همراه با سیب زمینی و کمی روغن زیتون

  • کوکوی سبزی با نان

  • نصف سیخ کباب با نان

بهتر است هر وعده همراه با 2 قاشق غذاخوری ماست باشد.

پیشنهاداتی برای میان وعده های صبح و بعد از ظهر

  • 2 عدد بیسکویت با یک سیب

  • یک تکه نان و یک موز

  • یک تکه نان با 2عدد خرما

  • یک تکه نان با یک عدد سیب زمینی متوسط یا 2 عدد هویج پخته شده

  • نان و نصف تخم مرغ پخته شده

  • نان و پنیر و خیار

  • یک پیاله شله زرد

  • یک نعلبکی حلوا

  • 10 عدد پسته ریز و نرم شده همراه با یک فنجان آب میوه

  • 7 عدد بادام ریز و نرم شده با یک فنجان آب میوه

  • نصف لیوان ماست با یک عدد خرما و یک تکه نان

  • یک تکه نان با کمی کره و پنیر

کلا همانطور که گفته شد کودکان در این سن دوست دارند که مواد غذایی را با دست خودشان بردارند. لذا در صورت امکان بهتر است که غذای آنان شامل یک تکه گوشت یا حبوبات پخته شده همراه با یک نوع سبزی با برگ سبز (اسفناج، کرفس و ...) یا زرد (کدو حلوایی، هویج و...) به اضافه پلو یا نان یا سیب زمینی و هر روز همراه با یک میوه باشد. در غیر اینصورت از همان برنامه غذایی روزانه خانواده مثل خورش سبزی یا خورش قیمه و غیره می توان با تغییراتی که در آن داده می شود ( با نمک و چاشنی کمتر) استفاده نمود.
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391ساعت 13:43  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

شب ادراری(Enuresis)

تعریف: خیس کردن بستر به طورمکرر(حداقل 2بار درهفته به مدت حداقل3ماه متوالی)درکودک بالای5 سال

شیوع: 20 درصدکودکان 5ساله مبتلا به شب ادراری هستند که پس از آن هرسال15 درصد خود به خود بهبود می یابند.شیوع در پسران 3برابر دختران و در بالغین کمتر از 1درصد می باشد.سابقه فامیلینیز معمولا وجود دارد(در صورت ابتلای یکی از والدین ،40 در صد ودرصورت ابتلای پدر ومادر،70در صد احتمال ابتلای کودکشان به شب ادراری وجود دارد).

علت های احتمالی:

80 درصد موارد شب ادراری به علت مشکلاتی مثل حجم ناکافی مثانه یا عمیق بودن خواب ایجاد می شود و ارتباط به بیماری خاصی ندارد. علل عضوی شب ادراری عبارتند از:

1-عفونت ادراری2- بیماری مزمن کلیوی3- دیابت شیرین وبی مزه 4-آلرژی

5-بیماریهای عصبی-عضلانی مثل صرع6-اختلالات ساختمانی سیستم ادراری

در مواردی که شب ادراری به طور ناگهانی و پس از یک دوره ی بهبودی( حداقل چند ماه) شروع شدهمی تواند به دلیل هیجان، اضطراب ومشکلات عاطفی باشد(مثل تولد فرزند جدید، فوت خویشاوندان نزدیک، ورود به مدرسه، تعویض مدرسه یا منزل ، روابط نامساعد بین پدرومادر یا والدین با کودک).

بررسی های پزشکی: پزشک متخصص کودکان پس ازگرفتن شرح حال ومعاینه کامل کودک ، معمولا درخواست آزمایشات اولیه مثل کامل ادرار وکشت ادرار می کند.درمواردی ممکن است عکس برداری از سیستم ادراری، نوار مغز و مشاوره روانپزشکی درخواست کند.

درمان ها و روش های غیر دارویی:

اساس درماندربسیاری از موارد روش های غیر دارویی میباشد که عبارتند از:

1-اطمینان به والدین در ارتباط با بهبود خودبخودی شب ادراری در اکثریت قریب به اتفاق موارد

2-پرهیز از تنبیه، مسخره کردن و شرمنده کردن کودک و پرهیز از مقایسه کودک با دیگران، ولی پس از آموزش کودک در زمینه عوض کردن ملحفه ها و لباسهای خیس باید کودک را ملزم به انجام آن نمود.

3-کمک والدین به کودک در زمینه ابراز مشکلات ونگرانی هایش وایجاد آرامش هنگام خواب کودک با استفاده از موزیک ملایم،نوازش یا گفتن قصه

4- اجرای روش های افزایش دادن حجم مثانه مثل:

الف- کشیدن شکل مثانه برای کودک واطمینان به او که می تواند با تمرین گنجایش آن رازیاد کند.

ب- تشویق کودک به استفاده از مایعات بیشتر در طی روز ونگه داشتن خودش موقع ادرارداشتن

ج-استفاده از ظروف مدرج درتوالت وتحسین کردن ودادن جایزه به کودک در صورت نگهداری بیشتر ادرار

5-استفاده از دستگاه زنگ وتشکچه ودادن جایزه به کودک درصورتی که قبل از زنگ زدن دستگاه بتواند ادرارش را نگه دارد.این روش در کودکان با سن پایین تر موثرتراست.

6-روش موثر تهیه نمودار یا جدول برای ثبت شب هایی که رختخوابش را خیس نمی کند(همانند جدول پایین) و دادن جایزه برای شب هایی که کودک رختخوابش را خیس نمی کند.

7-پرهیز از بیدار کردن مکرر کودک هنگام خواب

در ضمن محدودیت شدید مصرف مایعات قبل از خواب تو صیه نمی شود.

درمان های دارویی:

حتما باید تحت نظر پزشک وپس از بررسی های اولیه توسط پزشک ، دارو شروع شود:

1-قرص یا قطره بینی دسموپرسین(درمان انتخابی)

2-ایمی پرامین(داروی ضد افسردگی)

3-آنتی هیستا مین ها

4- اکسی بوتی نین( داروی ضد اسپاسم عضلات جدار مثانه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391ساعت 13:39  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

لکنت زبان یکی از اختلالاتی است که برخی کودکان را درگیر می کند. با وجود این که اولین کلمات و جملات هر کودکی برای والدینش بسیار شیرین و دوست داشتنی است اما وقتی کودک به دلایلی نمی تواند کلمات را به درستی ادا کند یا با تکرار چند باره کلمات والدین را از لکنتی که گرفتارش شده مطلع می کند بیشتر والدین خارج از چارچوب خانواده به دنبال علت آن می گردند، آن ها تصور می کنند اتفاقی غیر معمول یا ناگوار برای کودک رخ داده در صورتی که در بسیاری از مواقع کودک به علت اتفاقاتی که در چارچوب خانواده رخ داده به لکنت گرفتار شده است و گاه حتی تحت تاثیر روابط پدر و مادر نمی تواند قدرت تکلم خود را به اندازه همسالان پرورش دهد. خواندن این مطلب را به همه والدین توصیه می کنیم.

تعریف لکنت زبان

آشفتگی در فصاحت و طرح بندی زمانی تکلم به طوری که با سن شخص نامتناسب باشد لکنت زبان تعریف می شود. تکرار اصوات، طولانی کردن صحبت، وارد کردن صداهای اضافی، مکث در بین کلمات، هم از دیگر علایم لکنت زبان محسوب می شود. حامد سیامکی خبوشان کارشناس ارشد روان شناسی بالینی و عضو سازمان نظام مشاوره و روان شناسی کشور در ادامه درباره شیوع لکنت زبان به خراسان می گوید: در کل جمعیت لکنت زبان به میزان یک درصد شیوع دارد که در بیشتر موارد با افزایش سن و تکامل مغز خود به خود رفع می شود. این عارضه در پسران ۳ تا 4.5 برابر بیشتر از دختران است و در خانواده هایی که یکی از اعضا لکنت زبان دارد، احتمال بروز این عارضه در فرزندان بیشتر است. این عارضه می تواند اساس ژنتیکی داشته باشد و نوعی پاسخ آموخته شده هم تلقی شود؛ یعنی ممکن است کودک از واکنش های دریافتی نسبت به لکنت زبان این طور برداشت کند که می تواند این کار را ادامه دهد. این عارضه می تواند در برخی شرایط محیطی شرطی شود؛ یعنی کودک در شرایط عادی به راحتی صحبت می کند اما به محض قرار گرفتن در شرایط خاص لکنت پیدا می کند.

از جمله دیگر عواملی که در بروز لکنت تاثیرگذار است پدیده ای تحت عنوان «تاخیر پس خوراند شنیداری» است. این عارضه زمانی به وجود می آید که فرد به دلیل نقص در سیستم شنوایی صداها را با تاخیر می شنود. او به دلیل نشنیدن به موقع صدای خود دایم در بین کلمات تامل می کند و این وقفه ها خود به خود به لکنت منجر می شود.در این جا کودک متوجه لکنت خود نیست اما اطرافیان به خوبی متوجه می شوند که کودک دچار لکنت شده است.

سیامکی خبوشان درباره سن شیوع لکنت زبان در کودکان می گوید: لکنت زبان معمولا پیش از ۱۲ سالگی شروع می شود و در بیشتر موارد بین ۱۸ ماهگی تا ۹ سالگی بروز پیدا می کند. نکته این جاست که لکنت زبان هیچ گاه به طور ناگهانی شروع نمی شود.

پلک زدن های مکرر، تیک، لرزش لب ها، ناکامی، اضطراب،افسردگی در کودکانی که دچار لکنت زبان مزمن هستند، بسیار شایع است. هم چنین در اختلال «دیسفونی استاتیک» که شبیه لکنت است اما با آن تفاوت دارد، کودک به هنگام صحبت کردن نفس کم می آورد و دایم دچار وقفه می شود. در این شرایط که مشکل به سیستم تنفسی فرد برمی گردد، گفتاردرمانی بسیار کمک کننده است.از طرف دیگر ترس های خیالی کودکان یکی از علایم بروز لکنت است. کودکان از ۴ تا ۷ سالگی به علت رشد جهشی فکر و ذهن دچار ترس های خیالی زیادی می شوند و ممکن است این مشکل در آن ها در بروز لکنت زبان موثر باشد.

شرایط خانوادگی و لکنت زبان

طبیعی است که کانون خانواده در تکلم کودک نقش چشمگیری دارد و خانواده هم در ایجاد این اختلال و هم در کنترل و یا دشوارتر شدن وضعیت کودک تاثیر دارد. مسخره کردن کودک، ادا درآوردن، حساسیت های افراطی و بی پایه و اساس درباره نحوه تکلم و سرانجام فشارهایی که خانواده بابت درست حرف زدن به کودک وارد می آورد می تواند در بدتر شدن لکنت کودک موثر باشد.

به گفته سیامکی خبوشان یکی از دلایل شایع لکنت زبان در بسیاری از خانواده ها، طلاق عاطفی والدین است که به شدت روی تکلم کودکان اثر می گذارد. این در حالی است که اکثر والدین از این موضوع بی اطلاع هستند. تحقیقات نشان داده است وقوع طلاق عاطفی در خانواده باعث رد و بدل شدن کمترین کلمات در فضای خانوادگی می شود و جملات دستوری، کلمات امری و تحکم آمیز، جملات تکراری و کوتاه باعث می شود کودک گنجینه لغات کمی داشته باشد و بابت حرف زدن تشویق نشود. چنین کودکانی بیش از همسالان خود در معرض لکنت زبان قرار دارند.گاهی در چنین مواقعی توجه بیش از حد به نحوه تکلم کودک باعث می شود وی از طریق لکنت زبان توجهی که دوست دارد از والدین به ویژه مادر دریافت کند. بنابراین واکنش والدین باید آگاهانه و همراه با ظرافت رفتاری باشد تا کودک به لکنت خود ادامه ندهد و این اختلال تثبیت نشود. هم چنین باید دانست مکانیسم تکلم در کودکان فوق العاده حساس است. تکلم، مغز، تماس چشمی (سیستم بینایی در تماس چشمی )، سیستم شنوایی، سیستم گفتاری و سیستم تنفسی کودک را درگیر می کند بنابراین کوچک ترین ناراحتی یا نداشتن سلامت جسمی در هر یک از این سیستم ها به تکلم کودک لطمه می زند. گاهی نحوه صحبت کردن، ادای کلمات و برخی رفتارهای کودک ذاتی است و درباره آن کاری نمی شود کرد.اصرار والدین بر تلفظ صحیح برخی کلمات یا ادای آن ها به شیوه صحیح، تاکید بر استفاده از دست راست برای بچه های چپ دست به ویژه تا قبل از ۷ سالگی ممکن است سیستم گفتاری آن ها را تحت تاثیر قرار دهد و کودکی که از ابتدا لکنت نداشته است تحت فشار والدین به ناگهان لکنت بگیرد به گونه ای که والدین هم متوجه نمی شوند که چطور به یک باره کودکشان لکنت گرفته است.بسیاری از خانواده ها به لکنت زبان فرزندشان در ۳ سالگی توجه زیادی می کنند و آن هایی که کودک را برای تلفظ صحیح لغات، یادگیری روزانه کلمات جدید تحت فشار می گذارند، نمی دانند که با این کار در واقع فراگیری لغات کودک را به تاخیر می اندازند هم چنین کودکان ممکن است در این سنین برای به کار گرفتن کلمات به طور موقتی دچار لکنت شوند اما این مشکل به خودی خود رفع می شود. در این سن دایره لغت کودک روز به روز گسترده تر می شود و کودک سخت تلاش می کند که این لغات را با توانایی های مغزی و گفتاری خود هماهنگ کند. در این دوران بهتر است والدین صبوری به خرج دهند تا کودک این مرحله را پشت سر بگذارد.

لکنت روانی

لکنت روانی در واقع لکنتی است که کودک به دلایل روانی دچار آن می شود که بعضی از دلایل آن در بالا ذکر شد اما گاه با خانواده هایی رو به رو هستیم که در یاد دادن کلمات به کودک عجله می کنند و می خواهند او کلمات بیشتر و بیشتری یاد بگیرد. این کارشناس ارشد روان شناسی بالینی درباره یکی از عوامل لکنت روانی می گوید: کودکان اول کلمه را یاد می گیرند بعد معنای آن را می فهمند، درست به همین دلیل است که گاه کلماتی را به زبان می آورند که معنای آن را نمی دانند. مشکل وقتی به وجود می آید که والدین به هنگام گفت وگو با کودک، انتزاعی صحبت می کنند. کودک در این حالت کلمات را می شنود اما نمی تواند ارتباط موثر کلامی با والدین برقرار کند و معنای کلمات را نمی فهمد. او به هنگام صحبت کردن به کلمات فکر می کند اما چون معنای آن ها را نمی داند در بین صحبت هایش وقفه می افتد. نکته این جاست که این حالت لکنت نیست بلکه «وقفه در صحبت کردن» است که در بین کودکان باهوش رایج است.

تاثیر لکنت زبان بر کودکان

تحقیقات نشان داده است که در ۵۰ درصد موارد لکنت زبان به عوامل محیطی و در ۵۰ درصد موارد به ژنتیک مربوط است. اگر بتوان این نکته را به والدین گوشزد کرد که فضای خانواده و واکنش والدین تا چه حد روی تکلم فرزندشان موثر است می توان از پیامدهای منفی لکنت زبان پیشگیری کرد.

وی با اشاره به این مطلب ادامه می دهد: کودکانی که لکنت زبان دارند از نظر تعاملات اجتماعی در جمع همسالان و دیگران در طول زمان کنار گذاشته می شوند. دیگران به دلیل اطناب در بیان کلمات تماس چشمی را با آن ها قطع می کنند. حاضر نیستند برای گفت وگو با آن ها وقت بگذارند، موقعیت را ترک می کنند، ادای آن ها را در می آورند، آن ها را مسخره می کنند و تمام این مسائل حتی روی کودکانی که ریتم طبیعی حرف زدنشان کند است و لکنت ندارند تاثیر بسیار منفی می گذارد و سلامت روان آن ها را به خطر می اندازد. در چنین شرایطی بیشتر بچه ها سعی می کنند درست حرف بزنند و همین که روی حرف زدنشان متمرکز می شوند، اوضاع بدتر می شود. در این شرایط اعتماد به نفس کودک کم می شود ممکن است وارد فازهای افسردگی شود، کم رو می شود، تعاملات اجتماعی کمتری برقرار می کند، لجباز، پرخاشگر و یا عصبی می شود. در برخی موارد لکنت همراه با یک اختلال است . کودکی که بیش فعال است ممکن است لکنت بگیرد و در این موارد باید مشکل اصلی کودک یعنی بیش فعالی رفع شود. نکته مهم این است که برخلاف تصور گفتار درمانی برای همه کودکان مفید نیست و فقط در مواردی کاربرد دارد که کودک در سیستم گفتاری اش دچار مشکل باشد یعنی از نظر عضلات فک،حنجره، زبان و غیره مشکل داشته باشد تا با گفتار درمانی بتوان آن را رفع کرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391ساعت 13:37  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

 

ویروس اوریون یک RNAویروس می باشد که تنها یک سروتیپ دارد. انسان تنها میزبان شناخته شده برای این ویروس است.
راههای انتقال عبارتند از:
تماس مستقیم
وسایل شخص آلوده
آئروسلها(قطرات استنشاقی)
ادرار (احتمالاً)

انتقال بیماری از 24ساعت قبل از ظهور تورم غدد بزاقی تا 3روز بعد از فروکش کردن تورم طولانی تر نمی شود.
بدنبال عفونت بالینی یا تحت بالینی،ایمنی مادام العمر بوجود می آید اگر چه عفونت دوم در بعضی از موارد ثابت شده است.
در صورتیکه مادر حامله هفته ی قبل از زایمان دچار اریون شده باشد،نوزادممکن است در بدو تولد یا در دوره ی نوزادی تظاهر بالینی اوریون را نشان دهد.

تظاهرات بالینی
▪ دوره ی کمون:معمولاً17-18 روز است ولی از 12تا25 روز بعد از تماس متغیر است.
▪ موارد بدون علامت و ساب کلینیکال در 40-30% موارد رخ می دهد.
علایم پیش درآمد در بچه ها نادر است ولی در صورت وجود عبارتند از تب،دردعضلات(بخصوص در گردن)،سردردوبیحالی.

شروع بیماری معمولاً با درد وتورم در یک یا هر دو غده ی پاروتید مشخص میشود.در ابتداتورم غددپاروتیدبطور مشخص فضای بین کناره ی خلفی فک تحتانی وماستوئید راپر کرده وسپس در جهت رو به پایین وجلو گسترش یافته وزاویه ی فک تحتانی را محو میکند و نرمه ی گوش رابطرف بالا و خارج می راند.
تورم غدد پاروتید معمولاً ظرف 1-3 روز به پیک خود می رسد هر چند این زمان می توند به کوتاهی چند ساعت باشد.تورم معمولاً به آرامی ظرف 3-7روز فروکش میکند.
معمولاً یکی از غدد پاروتید 1-2روز قبل از دیگری متورم میشود.
· ناحیه ی متورم تندر و دردناک است وبا خوردن مایعات ترش مزه درد ایجاد می شود. قرمزی و تورم اطراف دهانه ی مجرای Stensen شایع می باشد.گاهی اوقات ادم حاد حنجره و کام نرم و ادم یکنواخت سمت جانبی حلق دیده می شود.
· تورم غدد پاروتید معمولاً با تب متوسط همراه است.در 20%موارد تب وجود ندارد.تب 40درجه یا بیشتر نادراست.
· اگرچه در اکثریت مواد توم غدد پاروتید به تنهایی رخ میدهد ولی تورم غدد ساب مند یبولار به کرات همراه با تورم غدد پاروتید یا اندکی بعد از آن رخ میدهد.در10-15% موارد ممکن است فقط غدد ساب مندیبولار درگیر شوند.درد ناشی از عفونت غدد یاب مندیبولار کمتر است اما تورم آن کند تر فروکش میکند.
کمترین موارد درگیری در غدد زیر زبانی دیده میشود.

عوارض
مننگوانسفالیت
شایعترین عارضه در بچه هاست.اوریون در مناطق بدون ایمونیزاسیون از شایعترین علل مننژیتآسپتیک است.
پلئوسیتوز CSF دربیش از 65% بیماران مبتلا به پاروتیت دیده می شود در حالیکه علایم بالینی مننگوانسفالیت اوریونی تنها در 10% بیماران مشاهده می گردد.
پسر بچه ها3-5 برابر بیشتر از دختر بچه ها درگیر می شوند.
درگیری CNC به دو شکل است :
عفونت اولیه:بطور مستقیم توسط خود ویروس ایجاد میشود و پاروتیت نیز به کرات در همان موقع بروز انسفالیت یا بدنبال آن ظاهر میشود.
انسفالیت بعد از عفونت همراه باDemyelination : این نوع انسفالیت 10 روز یا بیشتر 10 روز بعد از پاروتیت بروز می کند و معمولاً ناشی از وااکنشهای ایمنی است.
معاینه ی نورولوژیک معمولاًنرمال است جز سفتی متوسط گردن که ممکن است دیده شود
مشخصات CSF در مننگوانسفالیت اوریونی عبارتند از:
تعداد سلول:معمولاًکمتراز500/mm 3 است.گاهی اوقات ممکن است از200/mm 3 نیز تجاوز کند.
نوع سلول:اکثر سلولها از نوع لنفو سیت می بشند هر چند در 24 ساعت اول ممکن است PMN غلبه ها داشته باشند.
گلوکز:معمولاً نرمال است.در15% موارد گلوکز ممکن است کاهش یابد.
پروتئین:معمولا ًنرمال است ولی ممکن است بطور خفیف افزایش یابد.
ویروس ممکن است در مراحل اولیه از CSFجدا شود.

اورکیت،اپیدیدیمیت
این عارضه در 15-35% بیماران مذکر در نوجوانان و بالغین ایجاد می شود وقبل از بلوغ نادر است. بیضه ها غالباً همراه با اپیدیدیمیت یا بدون آن درگیر می شود.هیدروسل در موارد نادر رخ می دهد. دددرگیری هر دو بیضه در 30%موارد رخ می دهد.
این عارضه معمولاً در انتهای هفته ی اول بیماری(8 روز یا بیش از 8 روز بعد از پاروتیت)ایجاد میشود.درگیری بیضه ها ممکن است حتی بدون وجود پااروتیت باشد.
شروع آن معمولاً ناگهانی است وبا افزایش درجه حرارت،لرز،سردرد،تهوع و درد قسمت تحتانی شکم و همچنین تندرنس و تورم بیضه ی مبتلا و قرمزی و ادماتوشدن پوست روی بیضه همراه می باشند. متوسط دوره ی بیماری 4 روز است.

30-40% بیضه های درگیر،آتروفی می شوند.اختلال باروری در 13% موارد رخ می دهد.اما ناباروری نادر است.

اووفوریت
در 7% مبتلایان زن در سنین بعد از بلوغ دیده می شود وبا درد وتندرنس لگنی تظاهر می کند. اختلال باروری ایجاد نمی شود.

پانکراتیت
▪ عفونت خفیف یا ساب کلینیکال شایع و درگیری شدید نادر است.پانکراتیت ممکن است با درگیری پاروتید همراه نباشد وبا گاستروانتریت اشتباه شود.
▪ علایم عبارتند از:درد اپی گاستر،تندرنس،تب،لرز،استفراغ وضعف وبیحالی.
افزایش آمیلاز سرم بطور کاراکتریستیک با اوریون همراه است(با یابدون تظاهرات پانکراتیت).

نفریت
نفریت کشنده در بچه ها،10-14 روز بعد از پاروتیت گزارش شده است.
میوکاردیت
▪ عفونت خفیف شایع است.علایم عبارتند از:دردپره کوردیال،برادیکاردی وخستگی.
درECGدر13% بالغین مبتلا،افت قطعه ی ST دیده شده است.
کری
کری عصبی معمولاً یکطرفه است
عوارض چشمی

بستری
اندیکاسیونهای بستری عبارتند از:
· مننگوانسفالیت علامتدار
· اپیدیدیموارکیت
پانکراتیت


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 7:39  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

سیاه سرفه یک عفونت حاد وشدیداً مسری دستگاه تنفسی است که بطور عمده در اثر یک کوکوباسیل گرم منفی وهوازی ایجاد می شود.
یک بیماری شبه سیاه سرفه در اثرعفونت و آدنوویروس ایجاد می شود.

اپیدمیولوژی
انتقال بیماری از راه آئروسلها وقطرات ریزی که در طی سرفه های شدید بیمار به بیرون پرت می شود صورت می گیرد.
سیاه سرفه بسیارواگیراست ومیزان بروز در جمعیتهای حساس بیش 90%است.
بیشترین میزان ابتلا در بچه های زیر پنج سال می باشد که 30%موارد درایالات متحده در شیرخوران زیر شش ماهه رخ می دهد.بیشترین میزان مرگ ومیر در شیرخواران زیر یکسال اتفاق می افتد.

بسیاری از نوجوانان وبالغین علیرغم واکسیناسیون قبلی علیه سیاه سرفه یاابتدای قبلی بیماری،نسبت به سیاه سرفه حساس هستند ومخزن عمده عفونت در شیرخوران می باشند.

تظاهرات بالینی
دوره ی کمون بیماری سه تا دوازده روز است.علایم براساس سن،پاتوژن خاص ووضعیت مصون سازی بیمار متفاوت است.
بیماری ناشی از بوردتلابرونشی سپتیکا از نظر شدت خفیف تر واز نظر زمانی کوتاهتر از بیماری ناشی از بوردتلاپرتوزیس می باشد.
بیماری دارای سه مرحله مشخص است:
مرحله ی نزله ای
این مرحله یک یا دو هفته طول می کشد.
علایم این مرحله شبیه یک عفونت ویروسی غیراختصاصی دستگاه تنفسی فوقانی می باشد وعبارتند از رینوره(شفاف تاموکوئید)،پرخونی ملتحمه،اشک ریزش،سرفه ی خفیف،ویزینگ وتب خفیف
از آنجا که بیشترین غلظت ارگانیسمها در ترشحات تنفسی در این مرحله وجود دارد،سرایت بیماری دراین دوره از همه ی زمانهای دیگر بیشت است.
مرحله ی پاروکسیسمال
2-4هفته بیشتر طول می کشد.
حملات سرفه ازنظر شدت وتعداد افزایش میابد.معمولاًهر حمله با 5-10سرفه قوی در طی بازدم شروع میشود که بدنبال آن یک دم ناگهانی وعمیق که با Whoopهمراه است،ایجاد میشود.Whoopدراثرعبور هوا باقدرت زیادازگلوت تنگ رخ می دهد.
Whoopممکن است در بچه های کمتراز شش ماه یا در بالغین وجود نداشته باشد.
پتشی وقرمزی در صورت،احتقان وریدی وسیانوز ممکن است در طی حمله باز باشند.
استفراغ بعداز حمله ی سرفه بایستی شک به سیاه سرفه را برنگیزد.

مرحله ی بهبودی
1-2هفته طول می کشد.
حملات سرفه واستفراغ از نظر تعداد وشدت کاهش می یابد
درطول این فاز سرفه ی مزمن ممکن است برای چند ماه پایداربماند.

عوارض سیاه سرفه
پنومونی که ممکن است ناشی از خود بوردتلاپرتوزیس یا بعلت عفونت ثانویه باکتریال(پنوموکوک،هموفیلوس انفلوانزا،استافیلوکوک اورئوس) باشد.
پنومونی شایعترین عارضه ی سیاه سرفه است
اوتیت مدیا وسینوزیت که شایعند ومعمولاً ناشی از پنوموکوک می باشند.
آپنه یا برادیکاری که ممکن است ناشی از علل زیر باشند:
لارنگواسپاسم یا تحریک واگ درست قبل از حمله ی سرفه
انسداد در طی حمله ی سرفه
هیپوکسمی ناشی از حمله

افزایش فشار داخل توراکس و احتقان وریدی ممکن است منجر به عوارض زیر شود:
خونریزی از بینی
خونریزی شبکیه وزیر ملتحمه
خونریزی داخل بطن مغز و خونریزی ساب آراکنوئید
پارگی دیافراگم
فتق اینگوینال ونافی
تشنجات تتانیک که ممکن است با آلکالوز ناشی از استفراغ پایدار همراه باشد.
تشنج ناشی ازهیپوکسمی مغزی یا هیپوناترمی ناشی ازSIADH(سندرم ترشح نامناسبADH)
انفالوپاتی در 5%موارد(در اثر آنوکسی مغزی)
هیپوگلیسمی بعلت اثر مستقیم PT
خونریزی ریوی درنوزادان که ممکن است علت مرگ باشد.

انتی بیوتیک
درهربیمار مشکوک به سیاه سرفه یا مبتلا به آن،برای تسریع بهبود بالینی ومحدود نمودن انتشار عفونت،درمان آنتی بیوتیکی باید شروع شود.

پیشگیری
تماسهای خانوادگی وتماسهای نزدیک دیگر یا فرد مشکوک به سیاه سرفه
درتمام تماسهای خانوادگی وتماسهای نزدیک دیگر (مانندمراکز مراقبت روزانه)بدون توجه به سن،تاریخچه واکسیناسیون یاوجود علایم،اریترمایسین40-50mg/kg/24hr وحداکثر دوز 2g/24hrدر4دوز منقسم،باید بلافاصله شروع شود وبمدت 14روز ادامه داده شود.هرعضوی از خانواده که سرفه می کند باید ویزیت شود ودر صورت لزوم به بیمارستان انتقال داده شود واز زمان شروع اریترومایسین بمدت 5روز ایزوله گرددتادوره ی سرایت از بین برود.

بچه های کمتر از هفت سال:
اگر 6ماه یا بیشتر از دوز سوم واکسن ثلاث آنها گذشته است یک دوز بوستر باید دریافت دارند.
اگر 3سال یا بیشتر از دوز چهارم واکسن ثلاث آنها گذشته است یک دوز بوستر باید دریافت دارند.
اگرUnderimmunized باشند باید یک واکسن محتوی سیاه سرفه دریافت دارند وتجویز دوزهای بعدی واکسن طبق برنامه ی معمول صورت گیرد.

بچه های بالاتر از 7 سال:
احتیاج به واکسیناسیون ندارند وفقط باید اریترومایسین دریافت دارند.

پیش اگهی
مرگ ومیر بدنبال سیاه سرفه کمتراز1% است اما در شیر خوران زیر 5ماه ممکن است به 40% برسد.اکثرمرگها ناشی از پنومونی یا عوارض ریوی دیگر،آسفکسی یا انسفالوپاتی است.


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 7:34  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

 
ساعت ۳:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱۸ کلمات کلیدی: سرخجه

ویروس سرخجه یک RNA ویروس وتنها برای انسان پاتوژن است.
اپیدمیولوژی
راههای انتقال بیماری عبارتند از:
· ترشحات یا قطرات تنفسی
· از راه جفت به جنین
دوره ی کمون بیماری بطور عمده 16-18 روز می باشد(از 14تا21 روز متغیر است).
ویروس 7 روز قبل از بروز اگزانتم و7-8روز بهد از ناپدید شدن آن از نازوفارنکس بدست آورده شده است.
حداکثر سرایت سرخجه 2 روز قبل .5-7روز بعد از شروع راش کاراکتریستیک بیماری است.
عبور آنتی بادی از راه جفت باعث حفاظت علیه این بیماری در شش ماه اول زندگی میشود.درجمعیتهای بسته میزان عفونت به100% می رسد در حالیکه این رقم در اعضای حساس خانواده به 50-60% میرسد.
نسبت موارد ساب کلینیکال به موارد کلینیکال سرخجه 2به1 می باشد.

تظاهرات بالینی
علایم با فاز پرودروم که معمولاً بصورت نشانه های کاتارال خفیف است،شروع میشود. این فاز در سرخجه کوتاهتر از سرخک ات وممکن است بقدری خفیف باشد که مورد توجه قرار نگیرد.
علایم مشخصه ی سرخجه عبارتند از نفادنوپاتی پشت گوشی،گردنی خلفی وپس سری که با راش اریتماتو وماکولوپاپولار همراه می گردند. این راش از صورت شروع میشود وبه سرعت بطرف بدن حرکت می نماید بطوریکه در موقع بروز راش در تنه ممکن است راش صورت محو شود محو شدن راش ممکن است تا روز سوم بطول انجامد.
بزرگی غدد لنفادی حداقل 24 ساعت قبل از بروز راش ظاهر میشود وتا یک هفته یا بیشتر باقی می ماند.
علایم دیگر عبارتندازفارنژیت خفیف،کونژنکتیویت،بی اشتهایی،سردرد،خستگی وتب خفیف،تب ممکن است وجود نداشته باشد.سرخجه ی بدون راش نیز گزارش شده است.
برخلاف سرخک،حساسیت به نور وجودندارد.خارش خفیف از علایمی است که ممکن است وجود داشته باشد.
پلی ارتریت(که معمولاً مفاصل کوچک دستها رادرگیر می کند) همراه با آرترالژی،تورم،تندرنس وافیوژن بدون سکل بخصوص در دختران نوجوان وزنان بالغ ممکن است رخ دهد.مدت زمان در گیری معمولاًچند روز تا2هفته است وبه ندرت چند ماه طول می کشد.

شایعترین تظاهر سرخجه ی مادرزادی،تاخیر رشد داخل رحمی IUGRاست.

درمان سرخجه
درمان کاملاً علامتی وحمایتی است.برای تب از استامینوفن یاایبوپروفن می توان استفاده کرد.
دوز استامینوفن 15mg/kg/dose q6h
دوز ایبوپروفن 10mg/kg/dose q6h
حاملگی تا 3ماه بعداز انجام واکسیناسیون بر علیه سرخجه نباید صور گیرد.

نحوه ی برخورد با زن حامله ای که بابیمار مبتلا به سرخجه تماس داشته است:
o اگر بیمار سروپازیتیو باشد(تست آنتی بادی مثبت باشد) به بیمار اطمینان داده می شود که جای هیچگونه نگرانی وجود ندارد.
o اگر تست انتی بادی منفی شود وبیمار حساس به سرخجه تشخیص داده شود،تست سرولوژیک باید3-4هفته بعداز تماس تکرار شود ودر صورت سرونگاتیو شدن مجدد یکبار دیگر 6هفته بعداز تماس چک شود،در صورت ایجاد در هر یک از نمونه های فوق،احتمال انتقال عفونت به جنین وآنومالیهای احتمالی باید به مادر گوشزد شود ودر صورت وجود امکانات سقط،این امر به مادر پیشنهاد گردد.
o اگر سقط توسط مادر پذیرفته نشود یا امکانش وجود نداشته باشد ایمونوگلوبولین باید به مادر تجویز شود خطر عفونت جنین رااز بین نمی برد اما میزان حمله را کاهش می دهد.


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 7:33  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

اپیگلوتیت یک سندرم عفونی است انسداد مجاری هوایی فوقانی واز اورژانسهای اطفال است که بطور تیپیک در بچه های سنین 2-7سل رخ می دهد.پیک بروز بیماری در 3/5 سالگی است.
عامل بیماری در اکثر موارد هموفیلوس انفلوانزای نوع bمی باشد.از علل کمتر شایع میتوان به پنوموکوک،استافیلوکوک طلایی و استرپتوکوک پیوژن اشاره کرد.

تظاهرات بالینی
▪ شروع علایم ناگهانی است وعبارتند از تب بالا،دیسترس تنفسی همراه با استریدور(اولین تظاهر بیماری در اکثر موارد)،گلو درد،دیسفاژی شدید،سیر سریعاًپیشرونده،آفونی یا صدای مافل
▪ در بچه های با سن بالاتر گلودرد و دیسفاژی شکایات اولیه هستند و ظرف چند دقیقه یاچند ساعت بیمار دچار دیسترس تنفسی،خشونت صدا،تحریک پذیری وبیقراری میشود.
▪ سیالوره بعلت دیسفاژی از علایم مهم می باشد.
▪ بیمار برای انکه بتواند راحت نفس بکشد پوزیشن (نشسه در حال مستقیم ) بخود می گیرد وممکن است گردن را در وضعیت هیپراکستانسیون قرار دهد.دهان باز وزبان معمولاً بیرون آمده است.
درانسداد پیشرفته،استریدور و صداهای تنفسی بدنبال خستگی بیمار،کاهش یافته،سیانور،کاهش هوشیاری،کماومرگ ایجاد می شود.
شروع ناگهانی،سیر پیشرونده،دیسفاژی شدید و سیالوره و پوزیشن بچه در هنگام نشستن،ظن بالینی قوی از اپیگلوتیت ایجاد می کند.
درصورت هر گونه شک به اپیگلوتیت،بیمار باید بستری شده واقدامات اورژانسی صورت پذیرد.

پوزیشن
پوزیشن صحیح Sitting up است.کودک باید آرام باشد وبرای تحقق این امر حضور والدین در کنار کودک موثر است.
اکسیژن
برای رفع هیپوکسی ناشی از انسداد،اکسیژن مرطوب100%باید برای بیمار تجویز شود.
رادیوگرافی لترال گردن
آنتی بیوتیک
در صورت شک به اپیگلوتیت،آنتی بیوتیک وریدی بر علیه هموفیلوس انفلوانزا باید شروع شود.
آنتی بیوتیک انتخابی سفتریاکسون می باشد


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:51  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

این بیماری نشان دهندۀ نمو غیر طبیعی یا در رفتگی مفصل ران است،مفصل ران در بدو تولد معمولاً در رفته نیست ولی (قابل در رفتن) است.دررفتگی بعد از زایمان رخ می دهد.چون در رفتگی واقعاً مادرزادی نیست،از واژۀ دیسپلازی نموی مفصل ران برای دیسپلازی مادرزادگی یا در رفتگی مادر زادگی استفاده میشود دیسپلازی نموی مفصل ران به دو گروه بزرگ تقسیم می شود:
- انواع معمولی:در بچه ها از نظر عصبی طبیعی است.نوع معمولی دیسپلازی نموی مفصل ران شایعرین نوع است.
- انواع تراتولوژیک:وقتی که یک مشکل عصبی عضلانی زمینه ای(میلودیسپلازی یا آرتروگریپوز مولتیپلکس مادرزادی)یا مجموعه ای از سندرم ها وجود داشته باشند. در نوع اخیر،دررفتگی در داخل رحم رخ میدهد.

اتیولوژی:
دیسپلازی نموی مفصل ران یک عارضه چند عاملی است.

عوامل فیزیولوژیکی شامل:

1. تاریخچه فامیلی مثبت (20%)
2. شُلی عمومی لیگامان ها
3. استروژن مادری و سایر هورمونهای ایجاد کنندۀ شُلی در لگن
4. غالب بودن جنس مونث(9به1)می باشد
عوامل مکانیکی نیز شامل:
زایمان اول
نمایش بریچ
وضعیت قرار دادن بچه بعد از زایمان می باشد

قریب به 6%بچه هایی که دیسپلازی نموی مفصل ران از نوع معمولی را دارند بچه اول خانواده هستند و30 تا 50 درصد با زایمان بریچ بدنیا آمده اند.دراین پرزانتاسیون،لگن جنین در لگن مادر قرار میگیرد که منجر به فلکسیون شدید مفصل ران و محدودیت حرکت آن میشود.افزایش فلکسیون مفصل ران باعث کشیده شدن کپسول و لیگامان گرد که هنوز شُل هستند،می شود.دراین پرزانتاسیون،لگن جنین در لگن مادر قرار میگیرد که منجر به فلکسیون شدید مفصل ران ومحدودیت حرکت آن میشود.افزایش فلکسیون مفصل ران باعث کشیده شدن کپسول و لیگامان گرد که هنوز شُل هستند،می شود به همین ترتیب قسمت خلفی سر فمور نیز بدون پوشش باقی می ماند.این وضعیت علاوه بر کاهش حرکت مفصل ران رابطۀ تغذیه ای طبیعی مفصل ران را تغییر می دهد ومنجر به نمو غیر طبیعی استابولوم غضروفی می شود.
نسبت جنس مونث به مذکر در نوزادانی که دیسپلازی نموی مفصل ران دارند وبا زایمان بریچ بدنیا آمده اند به 2به1 کاهش می یابد.این کاهش اهمیت عوامل مکانیکی پرزانتاسیون بریچ در تشکیل دیسپلازی نموی مفصل ران را نشان می دهد.همچنین رابطه ای بین تورتیکولی عضلانی مادزادی(14تا20درصد)ومتاتارسوس ادداکتوس(1تا10درصد)با دیسپلازی نموی مفصل ران وجود دارد.وجود هر یک از این دو حالت معاینه دقیق مفاصل ران را می طلبد.
عوامل بعد از زایمان شاخص های مهمی در خمیدگی ابداکسیونی DDHهستند.حفظ مفاصل ران در ادداکسیون واکستانسیون عامل مهمی در ایجاد در رفتگی است.قرار دادن اندام های تحتانی در این وضعیت مفصل بی ثبات ران را تحت فشار قرار می دهد،زیرااین مفصل به طور طبعی در وضعیت خمیدگی فلکسیون و آبداکسیون است.درنتیجه سرفمور می تواند طی چند روز،هفته،یا شایدچند ماه از استابولوم دربرود.

تظاهرات بالینی:یافته های فیزیکی شایع در اطفالی که DDHدارند شامل:
· مثبت بودن آزمونBarlow(بی ثبات بودن مفصل ران یا قابلیت در رفتگی آن)
· مثبت بودن آزمونOrtolani(مفصل در رفتۀ ران)
· محدودیت ابداکسیون مفصل ران
· غیرقرینه بودن تعداد چین های پوستی ران
· هم سطح نبودن مفاصل زانو(علامتGaleazzi)
· فقدان خمیدگی فلکسیونی طبیعی زانو

آزمون بارلو مهمترین مانور برای معاینه مفصل ران نوزاد است.این یک تست تحریکی است که موجب در رفتن مفصل بی ثبات ران می شود.این تست بوسیلۀ ثابت نگه داشتن لگن بایک دست وسپس فلکسیون و ادداکسیون مفصل ران مقابل به همراه وارد کردن فشار به سمت عقب صورت می گیرد اگر مفصل ران قابل در رفتن باشد،در رفتن آن به راحتی حس میشود.بعدازقطع فشارخلفی معمولاًمفصل ران خود به خود جا خواهد افتاد.
آزمون اورتولانی نوعی مانور برای جا انداختن مفصل ران در مواردی است که به تازگی در رفته باشد.از آنجا که زمان کافی بایستی سپری شده باشد تا دررفتگی حقیقی رخ دهد،این تست در بچه های 1تا2ماهه خیلی بیشتر مثبت میشود.برای انجام این تست،باید ران را در فلکسیون و اددکسیون قرار داده و سر فموربه سمت قدام و داخل استابولوم هدایت شود.اگر جا اندازی رخ دهد،جا افتادن به صورت صدای تلق،نه بصورت صدای تق،حس میشود.بعداز 2ماهگی جا انداختن با دست به علت جمع شدگی وانقباض بافت نرم ممکن نیست.
محدودیت ابداکسیون مفصل ران نشان دهندۀ جمع شدگی وانقباض بافت نرم بوده و ممکن است نمایانگر DDHباشد
تعداد غیر قرینۀ چین های پوستی ران وقتی که بچه به پشت روی میز معاینه خوابیده وپاهایش کنار هم گذاشته می شود،وکوتاهی واضح اندام در حالی که مفصل ران و زانوی طفل در فلکسیون باشند،شک بهDDHرابر می انگیزد(چون این یافته ها نشان دهندۀ تغییر مکان سر فمور به سمت پروگزیمال هستند).دربچه های بزرگتر یا بچه هایی که راه می روند شکایت از لنگش،راه رفتن اُردکی(دیسپلازی دوطرفه)،افزایش لوردوز کمری،راه رفتن روی انگشتان و راه رفتن با چرخش پا به سمت داخل ممکن است همراه با دیسپلازی تشخیص داده نشده باشند.

ارزیابی رادیولوژیک:اولتراسونوگرافی یک روش مرسوم برای ارزیابی اوّلیه و پی گیری نتایج درمان حمایتی در نوزادان وشیرخواران کمتر از سه ماه مبتلا به دیسپلازی می باشد.ثبات مفصل ران وهمینطور نمواستابولوم را می توان به طور دقیق به کمک یک سونوگرافیست ماهر ارزیابی کرد،این روش نیاز به کاربرد پرتویونساز ندارد.
ارزیابی رادیولوژیک در شیرخواران بزرگتر بالای سه ماه مفید بوده و شامل عکس های قدامی خلفی ولوئنشتاین خارجی(وضعیت قورباغه ای)ازلگن می باشد.هسته های استخوانی تا سن 4الی 6ماهگی ظاهر نمی شوندوممکن است در دیسپلازی به تاخیر افتند.اندازه گیری خطی معمولاً برای تعیین رابطۀ سر فمور با استابولوم ورت می گیرد.آرتروگرافی،CTاسکن،وMRIممکن است در موارد خاص یا مشکل مفید باشند.

درمان:درمان دیسپلازی برحسب مورد فرق میکند و به سن کودک در هنگام تشخیص بستگی دارد.هدف،جااندازی متمرکزوپایداری است که منجر به رشد و نمو طبیعی مفصل ران گردد.
وقتی مفصل بی ثبات ران در بدو تولد تشخیص داده شود،حفظ مفصل ران در وضعیت فلکسیون و ابداکسیون(وضعیت جنینی)برای 1تا2ماه معمولاًکافی است.این وضعیت سرفمور را در وضعیت جا افتاده حفظ کرده واجازه میدهد تا ساختمانهای لیگامانی سفت شوند،علاوه براین که تحریک رشدونموطبیعی سرفمور و استابولوم راتضمین می کند.معمولاً از دو یا سه پوشک استفاده میشود.درمان اغلب تا طبیعی شدن شاخص های رادیولوژیک و سونوگرافیک وثبات مفصل ران از نظر بالینی ادامه می یابد.
بین یک تا شش ماهگی،استفاده از یراق پاولیک اندیکاسیون دارد.مفصل ران را بوسیلۀ قلکسیون بیش از نود درجه (ترجبحاً100تا110درجه)وکمی ابداکسیون در وضعیت جنینی قرارمیدهند.این عمل موجب هدایت مجددسرفمور به استابولوم میشود.معمولاً جا رفتن خودبه خود سرفمورطی سه تا چهر هفته رخ میدهد.یراق پاولیک نزدیک به 95%در مفصلدیسپلاستیک و نیمه در رفته و80%در رفتگی حقیقی موثر است.
اگر مفصل جا نرود جااندازی جراحی به صورت بسته انجام میشود.در این عمل کشش پوستی به مدت 1تا3هفته برای باز کردن جمع شدگی های بافت نرم،تنوتومی عضلات ادداکتوراز راه پوست،وسپس جااندازی بسته وکاربردگچ اسپایکا مفصل ران در وضعیت جنینی بکار میروند.در شیرخواران بزرگتر(6تا18ماه)جااندازی بسته،جراحی روش اصلی درمان است.اگرهنگام جا اندازیبسته،مفصل ران کماکان بی ثباتی زیادی از خود نشان دهد،جراحی باز اندیکاسیون می یابد.بعداز 18ماهگی تغییرات دیسپلاستیک آنقدر پیشرفته است که جا اندازی باز به دنبال اُستئوتومی فمور و لگن یا هر دو لازم می گردد.

عوارض:مهمترین و شدیدترین عارضهDDH،نکروز آواسکولر(استئونکروز)سر فمور و اپی فیز سرفمور می باشد واین عارضه ای است که توسط پزشک ایجاد می گردد.جا اندازی سرفمورتحت فشار،سبب فشرده شدنغضروف می گردد.که به نوبۀ خود منجر به انسداد عروق داخل مفصلی،وعروق اپیفیزیال خارج استخوانی شده و نهایتاً باعث انفارکتوس نسبی یا کامل CFFمی شود.خون رسانی مجدد صورت می گیرد ولی رشد ونمو غیر طبیعی ممکن است رخ دهد،بخصوص اگر صفحه رشد شدیداًصدمه دیده باشد.مفصل ران به این عارضه قبل از تشکیل هستۀ استخوانی(4تا6ماهگی)بسیار حساس است.


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:47  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

 

افزایش چربی خون همراه با بیماریهایی مانند کم کاری تیرویید، بعضی از بیماریهای کبدی و کلیوی ، بیماریهای قند( دیابت) ، نارسایی مزمن کلیه، چاقی، بعضی از عفونتها ، اعتیاد به الکل ، ایدز و… دیده می شود.

همچنین افزایش چربی خون ممکن است علامت بیماری دیگری نبوده و بیمار به صورت اولیه دچار آن شود. برای تشخیص بالا بودن چربی خون، اندازه گیری دو نوع چربی خونی یعنی کلسترول و تری گلیسیرید انجام می شود. در این میان معمولا افزایش کلسترول به عنوان عامل بیماری زای جدیدتری مطرح می شود.

کلسترول انواع مختلفی دارد. افزایش کلسترول با تراکم پایین ( LDL ) منجر به عوارض عروقی به صورت تصلب شرایین( اترواسکروز) در عروق مختلف می شود که می تواند باعث سکته های قلبی و مغزی شود. از طرف دیگر افزایش کلسترول با تراکم بالا ( HDL ) بر خلاف افزایشLDL عمل کرده و منجر به جلوگیری از عوارض ذکر شده می گردد.

انواع اصلی چربی های موجود درخون :

چربی های اصلی موجود در پلاسما عبارت است از کلسترول و تری گلیسرید که به صورت متصل به پروتئین در پلاسما ( تحت عنوان لیپوپروتئین ها ) در گردش می باشند.

لیپوپروتئین های اصلی عبارت است از :

شیلومیکرون VLDL, LDL. HDL

بیشترین نوع چربی که در خون جابجا می شود تری گلیسرید می باشد که در شبانه روز در حدود ۷۰ تا ۱۵۰ گرم از آن وارد پلاسما شده و خارج می شود.در صورتی که این میزان برای کلسترول ۱ تا ۲ گرم می باشد.

شیلومیکرون بزرگترین لیپوپروتئین می باشد که تری گلیسرید را از روده از طریق مجرای توراسیک به درون سیستم وریدی حمل می کند. در مویرگهای بافت چربی و بافت عضلانی در حدود ۹۰ درصد این تری گلیسرید موجود در شیلومیکرون برداشته می شود.

از هیدرولیز شیلومیکرون اسید چرب و گلیسرول حاصل می شود که بدورن سلولهای چربی و عضلاتت وارد شده و به مصرف انرژِی رسیده و یا ذخیره می شود . مابقی توسط کبد برداشته می شود. VLDL تری گلیسرید تولید شده در داخل بدن را حمل می کند از کبد به مناطق محیطی مانند عضلات .

VLDL بعد از مدتی به IDL تبدیل می شود و بعد از ۲تا ۶ ساعت به LDL تبدیل می شود که نیمه عمر آن در خون در حدود ۲ تا ۳ روز خواهد بود. بنابراین عمده ترین منبع LDL ، . VLDL می باشد . در حدود ۷۰ درصد LDL توسط کبد برداشته می شود. قسمت مقدار کمی از آن که البته بسیار مهم هم می باشد توسط ماکروفاز ها برداشته می شود که به دیواره شریانها مهاجرت می کنند و سبب تشکیل پلاکهای اترواسکلروز ی می شوند.

افزایش کلسترول خون می تواند بدلیل افزایش تولید و یا نقص در پاکسازی VLDL و یا افزایش تبدیل VLDL به LDL باشد. افزایش تولید VLDL توسط کبد میتواند ناشی چاقی ، دیابت ، مصرف الکل ، سندروم نفروتیک و یا ناشی از عوامل ژنتیکی باشد .

هر وضعیتی که سبب افزایش میزانLDL و کلسترول خون می شود اغلب سبب افزایش سطح تری گلیسرید خون هم می شود. نقص در برداشت LDL می تواند ژنتیکی باشد. گاهی مسائل تغذیه ای هم در این افزایش چربی نقش دارند.

افزایش ۲۵ تا ۴۰ میلی گرم کلسترول از حد نرمال آن می تواند ریسک ابتلا به بیماریهای عروقی قلب را بالا ببرد.

چگونه چربی خون خود را کاهش دهیم؟

چربی های مواد به دو گروه اشباع شده و اشباع نشده تقسیم می گردند.

چربی های اشباع شده:

(مانند گوشت قرمز سوسیس، کالباس، همبرگر، قلوه، مغز زبان، کره، پنیر، بستنی، شکلات، نارگیل ، کلوچه، پیراشکی و شیر پرچرب) مستقیما چربی خون را افزایش می دهند؛

چربی های اشباع نشده:

( مانند روغن زیتون، روغن آفتابگردان، روغن سویا، روغن ذرت و گوشت ماهی، اردک و غاز) اثرشان مانند چربی های اشباع شده نیست و مستقیما چربی خون را افزایش نمی دهند؛ به علاوه چربی های اشباع نشده موجود در ماهی نه تنها خطر انسداد عروق را کاهش می دهد، بلکه به رقیق شدن خون کمک می کنند.

جهت کنترل چربی خون خود موارد زیر را رعایت کنید:الف- مصرف مواد غذائی حاوی چربی های اشباع شده را تا حد ممکن کاهش دهید.

ب – حداقل دوبار در هفته از ماهی ( به صورت کبابی یا پخته ) استفاده نمایید.

ج – حتی الامکان کره نباتی یا مارگارین را جایگزین کره معمولی کنید.د – در هفته بیشتر از سه یا چهار عدد تخم مرغ استفاده نکنید.ه – مرتب ورزش کنید.

و- حداقل چهار تا پنج نوع میوه یا سبزی تازه در وعده غذایی روزانه خود بگنجانید.

ز- سیگار نکشید.

ح – استرسهای محیطی را تا حد ممکن کاهش دهید.

راهکارهای اصلی جهت کاهش چربی خون :

رعایت نکات زیر به همه بیماران دچار افزایش چربی خون توصیه می شود. بهتر است بدانیم افراد سالم نیز با رعایت این نکات از احتمال هیپرلیپیدمی تا حد زیادی مصون خواهند بود و همه افراد خانواده می توانند از رژیم غذایی ضد افزایش چربی خون سود ببرند:

۱- انجام ورزش به صورت منظم، حداقل هفته ای سه روز، در کنترل وزن و متعادل نگه داشتن چربی ها خون اثر واضحی دارد. بهترین ورزش پیاده روی ، دوچرخه سواری و شنا است.

۲- وزن ایده آل حفظ شود و در صورت وجود چاقی، کاهش وزن اکیدا توصیه می شود.

۳-از مصرف الکل و سیگار به شدی پرهیز شود.

۴- توصیه می شود از رژیم غذایی حاوی کم ترین میزان چربی استفاده شود. به خصوص باید از مواد غذایی حاوی کلسترول و چربی های اشباع شده پرهیز نمود. از شیر و فرآورده های لبنی کم چرب و یا بدون چرب استفاده شود . از مصرف کره و خامه خودداری شود. هر گونه چربی گوشت قرمز و همچنین پوست مرغ قبل از پخت جدا شده و دور ریخته شود.از تخم مرغ به صورت محدود استفاده شود. حتی الامکان از سرخ کردن مواد غذایی خودداری شده و مواد غذایی به صورت آب پز و کبابی ، تنوری ( فر) تهیه شود.

مصرف گوشت ماهی با توجه به وجود چربی های مفید در آن توصیه می شود. البته باید توجه داشت که ماهی نیز بهتر است سرخ نشود.

سبزیجات و میوه هایی که حاوی چربی ناچیزی هستند می توانند به صورت آزادانه مورد مصرف قرار گیرند.

مصرف مغزها ( گردو، آجیل) و روغن زیتون می تواند موجب اثر مفیدی در کاهش LDL ( چربی با تراکم پایین ) شود. البته باید توجه داشته باشید که مصرف زیاد و بی رویه این مواد می تواند باعث چاقی شود.

مصرف روغن نباتی جامد باعث افزایش LDL و کاهشHDL شده و بهتر است تا حد امکان از مصرف آن خودداری شود. بر خلاف آن کره های گیاهی ( مارگارین) حاوی استانول( Stanol ) باعث کاهشLDL می شود .

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:20  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

 

هیپو تیروئیدی Hypothyroidism یا کم‌کاری غده تیروئید در بین بیماری‌های غدد درون ریز شایع‌ترین بیماری پس از دیابت می‌باشد. به زبان ساده این بیماری هنگامی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه نیاز بدن هورمون تولید کند. هورمون غده تیروئید تری یدوتیرونین (T3) و تیروکسین(T4) است. این هورمونها وظیفه تنظیم مصرف انرژی، تولید گرما و تسهیل رشد در بدن را برعهده دارند.بیماری در زنان سه برابر شایع‌تر از مردان است.

علائم بالینی

ضعف و خستگی، خواب‌آلودگی، پوست خشک، خشن و سرد، عدم تحمل به سرما، کاهش تعریق، برادی کاردی یا کندتپشی، زبان بزرگ، ادم (ورم) صورت (میکسدم)، فراموشکاری، یبوست، افزایش وزن، اختلالات قاعدگی، سقطهای مکرر، تاخیر در رفلکسها، کم‌خونی و درد مفاصل و عضلات. بیماری در بالغین سیر کندی دارد و تدریجی است.

اگر هیپوتیروئیدی در دوران نوزادی به سرعت تشخیص و درمان نشود ممکن است عقب‌ماندگی رشد جسمی یا آسیب ذهنی (کرتینیسم) اتفاق بیفتد. معروفترین علامت هیپوتیروئیدی در نوزادی بزرگی زبان، هیپوتونی (کم بودن فعالیت و تحرک) و دیر بسته شدن فونتانلها (ملاج سر) می‌باشد.

کم‌‎کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان

کم‌کاری مادرزادی تیروئید در نوزادان می‌تواند باعث ایجاد عقب‌ماندگی‌های ذهنی شود. در صورتی که این عقب‌ماندگی ایجاد شود، دیگر قابل درمان نخواهد بود. امروزه در بیشتر کشورهای پیشرفته، برای تشخیص زودرس کم‌کاری مادرزادی تیروئید، برنامهٔ غربالگری در نوزادان اجرا می‌شود.این کار از طریق گرفتن چند قطره خون از پاشنه پای نوزاد، در فاصله روزهای سوم تا پنجم تولد انجام می‌شود.[۱]

در صورتی که کم‌کاری مادرزادی تیروئید، تشخیص داده نشود می‌تواند عوارض زیر را ایجاد کند :

عقب‌ماندگی ذهنی

کوتاهی قد

ناشنوایی

لالی

بعضی از بیماری‌های مغری و عصبی

علت‌های ایجاد کننده بیماری

هیپوتیروئیدی اولیه

برداشتن تیروئید با جراحی (مثلا در گواتر شدید یا سرطان تیروئید)

کمبود ید، که در این مورد غده تیروئید بزرگ می‌شود (گواتر)

استفاده از ید رادیواکتیو یا داروهای ضد تیروئید برای درمان سایر بیماری‌های تیروئید

مصرف داروهایی مانند لیتیوم

دوز بالای ید و آمیودارون

التهاب تیروئیدی تحت حاد

هیپوتیروئیدی خود ایمنی (تیروئیدیت هاشیموتو)

هیپوتیروئیدی ثانویه، که ناشی از کم‌کاری غده هیپوفیز است.

تشخیص و درمان

تشخیص قطعی با اندازه‌گیری سطح هورمون‌های تیروئید در خون می‌باشد. بیمار هیپوتیروئیدی با TSH بالا و FreeT4 پایین تشخیص داده می شود. برای تشخیص دقیق‌تر سطحTSH خون نیز اندازه‌گیری می‌شود. در هیپوتیروئیدی اولیه هیپوفیز در پاسخ به کاهش سطح هورمون‌های تیروئید، مقدار بالایی ازTSH را ترشح می‌کند.

درمان معمولاً مصرف مادام‌العمر قرص لووتیروکسین سدیم است که نتایج رضایت بخشی دارد. نیمه عمر لووتیروکسین ٧ روز است و در بافت ها به T3 تبدیل می شود و سطح مناسبی از T3 که هورمون فعالتری می باشد ایجاد می کند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:18  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

دیستروفی رفلکسی سمپاتیک یک نوع سندرم درد منطقه ای پیچیده (Complex regional pain syndrome) است که معمولا پس از ضربه یا بیماری، درد شدیدی ایجاد می شود که مزمن بوده، دارای کیفیت سوزشی است و همراه با اختلالات سمپاتیکی بروز می کند. فعالیت های غیر طبیعی سمپاتیک که به علت ناشناخته ایجاد می شود منجربه تورم، اختلالات انقباضی در عضلات صاف جدار عروق و مشکلات تعریق (افزایش یا کاهش آن) می گردند. استرس های روحی ممکن است باعث تشدید علایم گردند. گاهی درد در برخی از افراد به حدی شدید است که لمس اندام یا حرکت آن غیر قابل تحمل می شود.

سندرم دیستروفی رفلکسی سمپاتیک ممکن است در یک انگشت، قسمت انتهایی اندام های فوقانی یا تحتانی (مچ و انگشتان) و گاهی در کل یک اندام رخ دهد. گاهی نشانه ها پس از باز کردن گچ یا متعاقب جراحی ایجاد می گردد. برخی از بیماران پس از سکته مغزی، بی حرکتی طولانی مدت و انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) دچار این سندرم می شوند.

تصویر زیر:

براساس پیشنهاد انجمن بین المللی مطالعه درد(International Association for the Study of Pain) یا به اختصار IASP ، دردهای مزمن با کیفیت سوزشی در بخشی از اندام-درارتباط با تغییرات دستگاه سمپاتیکی-که باعث علایمی چون درد شدید، محدودیت و سفتی حرکات مفاصل، تورم و مشکلات پوستی می گردد به دو نوع قابل تقسیم است:

*سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع یک

*سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع دو

سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع یک(CRPS type 1). به سندرم نوع یک، دیستروفی رفلکسی سمپاتیک یا آتروفی سودک (Sudeck's atrophy) می گویند. در این سندرم، ضایعه عصب محیطی وجود ندارد. در نوع یک، آسیب در پوست، مفاصل و استخوان ایجاد می گردد. بیشتر سندرم های درد منطقه ای پیچیده مربوط به نوع یک (دیستروفی رفلکسی سمپاتیک) است.

سندرم درد منطقه ای پیچیده نوع دو (CRPS type 2). در سندرم نوع دو که به آن کازالژی (Causalgia) می گویند، برخلاف نوع یک همراه با آسیب عصب محیطی است.

علل

پاتوفیزیولوژی سندرم درد ناحیه ای پیچیده به طور دقیق شناخته نشده است. بسیاری از محققین معتقدند که این سندرم یک اختلال نورولوژیکی است که سیستم عصبی مرکزی و محیطی را تحت تاثیر قرار می دهد. سندرم درد منظقه ای پیچیده به خصوص با فعالیت غیر طبیعی رشته های عصبی سمپاتیک مرتبط است. فعالیت غیر طبیعی دستگاه عصبی سمپاتیک خود ممکن است ناشی از اختلال در سیستم عصبی مرکزی باشد که فعالیت آن را کنترل می کند. دستگاه اتونوم (سیستم عصبی سمپاتیک و پاراسمپاتیک) بیشتر تحت کنترل هیپوتالاموس (hypothalamus) قرار دارند. فیبرهای نزولی از هیپوتالاموس به ساقه مغز و طناب نخاعی می روند.

عواملی که ممکن است در ایجاد سندرم درد ناحیه ای پیچیده نقش داشته باشند عبارتنداز:

*کشیدگی های عضلانی (استرین)

*پیچ خوردگی ها (اسپرین)

*شکستگی و دررفتگی در اندام ها به خصوص اندام فوقانی

*سکته مغزی

*حمله قلبی یا انفارکتوس میوکارد

*گچ گیری اندام

*گاهی پس از جراحی

*عفونت ها

*فلج اطفال (پولیومیلیت)

*بی حرکتی طولانی مدت

سندرم درد منطقه ای پیچیده بیشتر در اندام فوقانی رخ می دهد تا اندام تحتانی. این سندرم در زنان شایع تر است.

نشانه ها و علایم

نشانه ها ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

*درد سوزشی که مداوم بوده و با فشارهای هیجانی تشدید می گردد

*درد ممکن است در ناحیه آسیب باشد، ولی احتمال دارد گسترش یافته و کل اندام را نیز درگیر نماید

*حرکات مفصلی به صورت فعال یا غیرفعال باعث تشدید درد می گردد

*اتساع یا انقباض عروقی به علت تغییرات وازوموتور (Vasomotor). ابتدا اتساع عروقی ایجاد می شود که باعث گرمی و خشکی پوست می گردد. به هنگام انقباض عروقی، سیانوز، پوست سرد و ادم ایجاد می شود.

*تورم در مفاصل درگیر

*محدودیت حرکات مفصلی به علت سفتی مفصل

*تغییر رنگ پوست که ممکن است به صورت رنگ پریدگی، کبودی و قرمزی تغییر کند

*افزایش یا کاهش تعریق

*حساسیت به لمس یا سرما

*آتروفی پوست و بافت زیرجلدی

*براق و صیقلی شدن پوست

*تغییراتی درالگوهای رشد مو و ناخن

*آتروفی عضلانی درصورت عدم درمان و طولانی شدن اختلالات

*پوکی استخوان (استئوپروز) که پس از سه هفته از آسیب اولیه شروع می شود و در طی زمان افزایش می یابد

ممکن است علایم و نشانه ها پس از مدتی به طور خود به خود ازبین روند درحالیکه دیگران حتی پس از چندین ماه یا سال از نشانه های به وجود آمده شکایت دارند.

درمان

اگر تشخیص سریع صورت گیرد و درمان نیز زودتر شروع گردد، اثرات درمانی نیز بیشتر خواهد شد.

درمان ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

*درمان های دارویی جهت کاهش درد

*تزریق مکرر لیدوکائین در ناحیه دردناک

*توانبخشی (فیزیوتراپی و کاردرمانی)

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:16  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

سندرم استیونز–جانسون

تاریخ:پنجشنبه 20 مهر 1391-12:10 ق.ظ

Close

سندرم استیونز–جانسون

شخصی مبتلا به سندرم استیونز–جانسون


سندرم استیونز–جانسون (به انگلیسی: Stevens–Johnson Syndrom) یک بیماری نادر در پوست و مخاط بدن است که بر اثر عفونت یا داروهای آلرژی‌زا ایجاد می‌شود.


ابتلا

علل اصلی ابتلا به این سندم (نزدیک به ۵۰٪) واکنش‌های آلرژیک به داروها (مانند سولوفنامید، هیدانتوئین، آلوپورینول و ...)[۱]. دلیل‌های فرعی می‌تواند عفونت‌های لنفاوی، مایکوپلاسمایی یا باکتری‌های دیگر.

پاتومکانیزم

این سندرم به واکنش دفاعی لنفوسیت تی در بدن انسان بر می‌گردد. بر اثر آپوپتوز سلول‌های کراتینوسیت از بین می‌روند. اما دلیل پاتولوژی دیگر تاکنون کشف نشده‌است.

نشانه‌ها

به صورتی کلینیکی، این بیماری خود را به صورت یک بیماری عمومی با تب، و رینیت نشان می‌دهد. پس از آن پوست شروع به التهاب می‌کند. مرکز التهاب سیاه رنگ است و در داخل دهان، لب‌ها و آلت تناسلی جوش‌های دردناکی ایجاد می‌شوند. بعضی اوقات تعداد این جوش‌ها چنان در دهان زیاد است که بیمار از درد دهان خود را نمی‌تواند باز کند و مشکلاتی برای غذا خوردن وی ایجاد می‌شود.

تشخیص

با وجود اعلایم کلینکی روشن بیماری، برای تشحیص نمونه‌برداری و آزمایش باید صورت گیرد. پارمترهای آزمایشگاهی یا تست‌های مناسب برای یافتن این بیماری موجود است. سلول‌های مرده در محل التهاب و سوراخ‌های موجود در غشای پایه‌ای می‌تواند راهی برای تشخیص این سندرم باشد.

درمان

بهترین کار کنار گذاشتن داروهایی است، که بیمار در طول ۲-۳ هفتهٔ قبل از بروز بیماری مصرف می‌کرده‌است. عفونت‌های مایکوپلاسمایی باید با تتراسایکلین درمان شوند، البته برای کودکان بهتر است از آنتی‌بیوتیک‌های مایکوپلاسمایی پرهیز شود.

پیش‌بینی

مرگ در اثر این بیماری در ۶٪ درصد موارد اتفاق افتاده‌است. البته اگر بیمار به حالت نکروز سمی اپیدرم برسد تا ۵۰٪ امکان مرگ برای بیمار وجود دارد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:14  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

لانتوس یا انسولین گلارژین، یک انسولین طولانی اثر می باشد. لانتوس اولین انسولینی است که در طول 24 ساعت اثر ثابت و یکنواختی دارد. این دارو به تدریج در طول 24 ساعت در بدن شما آزاد می شود و سبب ایجاد مقدار ثابت انسولین در بدن شما می گردد. این میزان انسولین به کنترل قند خون ( گلوکز ) در فاصله بین غذاها کمک می کند. لانتوس، عملکرد انسولین پایه را که به طور طبیعی از پانکراس ترشح می شود تقلید می کند. اگر میزان انسولین در بین فواصل غذایی یا در شب هنگام بالاتر از مقدار لازم باشد خطر افت قند خون یا هایپوگلیسمی وجود دارد. آهسته رهش بودن لانتوس مانع آزادسازی بیش از حد و نامناسب انسولین در این زمانها می گردد.

لانتوس در چه اشکالی موجود است؟

لانتوس به شکل ویال، کارتریج قابل استفاده در قلم اپتی پن ( Optipen ) و قلم های سولوستار ( Solostar ) موجود می باشد. لازم به ذکر است که قلم های سولوستار از سال 1387 به بازار عرضه شده اند. برای انتخاب مناسب ترین شکل لانتوس جهت درمان با پزشک خود مشورت کنید. اطلاعات این بخش به شما می گوید که بهترین شرایط نگهداری برای اشکال متفاوت لانتوس چیست.

ویال

قبل از اینکه ویال لانتوس برای اولین بار باز شود باید در جعبه خود در یخچال ( 2 تا 8 درجه سانتیگراد ) نگهداری شود. لانتوس را فقط در صورتی که محلول شفاف باشد و در داخل ویال ذرات معلق دیده نشود استفاده کنید. ویال لانتوس را از یخ زدگی محافظت کنید. پس از باز کردن ویال را در دمای اتاق ( حداکثر 25 درجه سانتیگراد ) و دور از نور مستقیم آفتاب و حرارت مستقیم نگهداری کنید. لانتوس باید تا 4 هفته پس از باز شدن استفاده شود. بنابراین تاریخ باز شدن ویال را یادداشت کنید. اگر پس از گذشت 4 هفته لانتوس در ویال باقی مانده بود آن را دور بریزید.

کارتریج

کارتریج لانتوس برای استفاده توسط قلم های اپتی پن طراحی شده است. قبل از اینکه کارتریج لانتوس را داخل قلم قرار دهید باید در جعبه خود در یخچال ( 2 تا 8 درجه سانتیگراد ) نگهداری شود. لانتوس را فقط در صورتی که محلول شفاف باشد و یا در داخل کارتریج ذرات معلق وجود نداشته باشد استفاده کنید. کارتریج های لانتوس را از یخ زدگی محافظت کنید. قبل از استفاده از کارتریج در داخل قلم باید آن را به مدت 1 تا 2 ساعت در دمای اتاق قرار دهید.

در این صورت می توانید مطمئن باشید که دوز دقیق لانتوس را دریافت خواهید کرد.

قلم سولوستار

وقتی در حال استفاده از قلم سولوستار هستید هرگز آن را در دمای بالای 25 درجه سانتیگراد و یا در یخچال قرار ندهید. قلم لانتوس را دور از نور مستقیم آفتاب و حرارت مستقیم نگهداری کنید. قلم سولوستار باید تا 4 هفته پس از اولین استفاده مصرف شود. بنابراین بهتر است تاریخ باز شدن آن را یادداشت کنید. اگر پس از گذشت یک ماه، لانتوس در قلم باقی مانده بود آن را دور بریزید.

چگونه لانتوس را استفاده کنید؟

لانتوس یک محلول شفاف می باشد و باید یکبار در روز تزریق گردد. بهتر است هر روز یک ساعت معینی را برای تزریق لانتوس در نظر بگیرید. به خاطر داشته باشید که لانتوس را هر روز سر ساعت مشخصی که انتخاب کرده اید تزریق کنید. همچنین ممکن است شما در زمان غذا خوردن به یک انسولین کوتاه اثر نیاز داشته باشید. در این صورت هرگز لانتوس را با سایر انسولین ها مخلوط نکنید. از آنجا که هم لانتوس و هم انسولین های کوتاه اثر محلولهای شفافی هستند همواره قبل از مصرف مطمئن شوید که انسولین مورد نیاز را به درستی تزریق می کنید. پزشک و یا پرستار به شما نشان خواهد داد که چگونه و در کدام مناطق بدن می توانید تزریق کنید.

به طور کلی مناطق زیر برای تزریق انسولین توصیه می شود:

1. شکم

2. انتهای رانها

3. خارج بازوها



+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 6:12  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

سردرد برای همگان پدیده ای آشناست و کمتر کسی است که در طول عمر خود آن را تجربه نکرده باشد. هنوز برای سردرد تعریف مشخصی که مورد قبول همه باشد وجود ندارد. شاید ساده ترین تعریف برای سردرد « احساس درد و ناراحتی از ناحیه کاسه چشم تا قسمت پشت سر » باشد.

باید به خاطر داشت که سردرد یک بیماری نیست، بلکه نشانه ای است از طیف متنوعی از بیماریها که از یک سرماخوردگی ساده شروع و به امراض جدی مثل تومورهــــــای بدخیم مغزی ختم می شود. گر چه در اغلب موارد منشأ سردرد، بیماریهای خوش خیم می باشد، اما اولین مسأله ای که در برخورد با بیمار مبتلا به سردرد باید حل شود، عبارت است از افتراق بین علل خوش خیم و علل خطرناکتر.
ساز و کارهای اصلی مکانیسم ها سردرد عبارتند از:
ـ گشاد شدن عروق داخل و خارج جمجمه
ـ التهاب عروق داخل و خارج جمجمه
ـ عفونت عروق داخل و خارج جمجمه
ـ انقباض ممتد عضلات کاسه سر و گردن
ـ تغییر فشار داخل جمجمه.
انواع اصلی سردرد :
۱- میگرن کلاسیک :

معمولاً پانزده تا سی دقیقه قبل از شروع این نوع سردرد، علایمی مثل ظهور نقاط نورانی در جلو چشم، تاری دید و منگی پدیدار می شود؛ آرام آرام با از بین رفتن این علایم سردرد یک طرفه ای به صورت مبهم و در یک سمت ناحیه گیجگاهی ظاهر می شود، به تدریج شدت درد افزایش می یابد و سردرد حالت ضرباندار به خـــود می گیرد، در این مرحله بیمار رنگ پریده و دچار تهوع و استفراغ شدیدی می شود؛ بسیاری از بیماران در این مرحله ترس از نور پیـــدا می کنند و ترجیح می دهند در اتاق تاریک استراحت کنند و پاره ای دیگر تعریق شدید و تکرر ادرار پیدا می کنند.

درد بین چند ساعت تا یک روز طول می کشد و بالاخره بیمار به خواب فرو می رود. پس از اینکه بیمار از خواب بیدار شد، سردرد تسکین می یابد. این نوع سردرد در زنان بیشتر دیده می شود و استعداد ارثی به بروز حملات در بین افراد وجود دارد.

۲ ـ سردرد عصبی:

تقریباً ۹۰ درصد از بیماران مبتلا به سردرد دچار این نوع سردرد هستند. علت پیدایش این نوع سردرد، انقباض عضلات کاسه سر، گردن، شانه و صورت بوده و مهمترین دلیل پیدایش این انقباض ها، هیجانات عصبی است.

درد معمولاً از ناحیه پیشـــــانی، گردن یا شانه شروع می شود و به تــدریج تمام کاسه سر را فرا می گیرد. این درد ماهیت فشاری داشته ولی خاصیت ضربانی ندارد. بیمار از اینکه سرش سنگین است شکایت دارد، ممکن است تهوع پیدا کند اما به استفراغ دچار نمی شود.
۳ ـ سردرد به علت عفونت مننژ (پرده های مغزی):

درد در این بیماران به صورت فشرده بوده و تمام سر را فرا می گیرد، با استراحت کاهش می یابد و با حرکت تشدید می شود. وجود علایمی چون تب و سفتی گردن به تشخیص کمک می کند.
۴ ـ سردرد به علت تومورهای مغزی:

این نوع سردرد ها معمولاً متناوب بوده و در اوایل صبح شدیدتر است، بیشتر ماهیت حمله ای دارد، با حرکت سر، بلند کردن بار، عطسه و به خصوص سرفه تشدید می شود. معمولاً سردرد همراه با اختلالات خواب همراه است و گاه بیمار به علت سردرد از خواب بیــــــدار می شود.

۵ ـ سردرد به علت فشار خون بالا:

سردرد در این بیماران، معمولاً‌ زمانی ظاهر می شود که فشارخون حداکثر به حدود ۲۰۰ و فشارخون حداقل به حدود ۱۲۰ میلی متر جیوه رسیده باشد؛ این نوع سردرد غالباً در ناحیه پس سر متمرکز بوده، و با درمان فشارخون در اکثر موارد از بین می رود.
۶ ـ سردرد ناشی از بیماریهای چشم:

عیوب انکساری چشم ، سبب پیدایش سردردهای مکرر در ناحیه پیشانی بخصوص به هنگام مطالعه یا تماشای تلویزیون می شود ، اما سردرد ناشی از آب سیاه با چشم درد شدید همراه بوده و معمولاً در ناحیــه پیشانی متمرکز می شود و اغلب با تهوع و استفراغ همراه است.

۷ ـ سردرد ناشی از بیماریهای سینوس:

سردردهای ناشی از التهاب و عفونت سینوسها اغلب در ناحیه پیشانــــی متمرکز می شود؛ این دردها با حرکت سر و دراز کشیدن تشدید می شود و پس از بیدار شدن از خــواب به حداکثر شدت خود می رسد؛ این سردردها با درمان التهاب یا عفونت سینوس ها مرتفع می شوند.

۸ ـ سـردرد ناشی از عفونت های دندانی‌:

این نوع سردرد ها غالباً از ناحیه صورت شروع و بتدریج به تمام کره سر منتشر می شود و با درمان عفونت دندانی، درد از بین می رود.
۹ ـ سردردهای آلرژیک: این نوع سردردها متعاقب تماس فرد بیمار با ماده حساسیت زا ایجــــاد می شود؛ معمولاً همراه با این نوع سردرد سایر علایم حساسیت مثل احتقان بینی، آبریزش از بینی ، سرفه، عطسه و گاهی اسهال دیده می شود وکنترل حساسیت معمولاً به کنترل سردرد منجر می شود.


گرفتن شرح حال از بیمار مبتلا به سردرد:
۱ ـ از زمان شروع سردرد سؤال کنید، چرا که سردردهایی که بتازگی آغاز شده اند، نیاز به بررسی جدی دارند.
۲ ـ از کیفیت و شدت درد سؤال کنید، بخصوص اگر فرد، مبتلا به سردرد مزمن است؛ از او بپرسید که کیفیت و شدت سردردش این بار نسبت به دفعات قبل تفاوت کرده است یا نه؟
۳ ـ از مراجعه کننده بپرسید که آیا همراه سردرد، علامت دیگری مثل تهوع، استفراغ، اشک ریزش و بی اشتهایی و … دارد یا نه؟
۴ ـ سابقه درمان سردرد را از او پرس و جو کنید. اگر پزشک قبلاً برای او دارو تجویز کرده است، نام آن را بپرسید.
۵ ـ محل دقیق سردرد را بیابید.
۶ ـ سابقه ارثی مبتلا به سردرد را در فامیل وی جستجو کنید.
۷ ـ فواصل زمانی حملات سردرد را بپرسید.

معاینه بیماران مبتلا به سردرد:
معاینه گردن از نظر وجود یا عدم وجود سفتی گردن، اندازه گیری فشارخون، تعداد تنفس، درجه حرارت و تعداد نبض بیمار و نیز معاینه چشم بیمار از نظر سرخی می باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 2:23  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

بطور کلی نکات زیر را بایستی در هنگام تزریق خون و فراورده های آن رعایت نمود .

پیش از تزریق

  • از وجود درخواست پزشک اطمینان حاصل نمایید
  • از دریافت رضایت نامه از بیمار اطمینان حاصل نمایید
  • موارد شناسایی بیمار و واحد خون را کنترل نمایید (1)

سوزن

بطور معمول از سوزن شماره 18 یا سوزنهای بزرگتر جهت تزریق فراورده های گلبول قرمز استفاده می شود . از سورنهای کوچکتر مثل شماره 23 ممکن است برای رگهای کوچکتر استفاده شود . اما برای جلوگیری از همولیز بایستی با سرعت آهسته تر تزریق شود (2)

فیلتر

  • فراورده های خونی ( خون کامل ، گلبول قرمز متراکم ، پلاسما و رسوب کرایو ) باید از طریق ست تزریقی استفاده نشده و استریل دارای فیلتری به قطر 170 تا 200 میکرون تزریق شوند . این ست باید حداقل 12 ساعت پس از تزریق تعویض شود . در محیطهای خیلی گرم این ست را در فواصل زمانی کوتاهتری عموماً پس از تزریق 4 واحد خون ( در صورتیکه 12 ساعت زمان برده باشد ) باید تعویض کرد .
  • آلبومین ، Plasme Protein Fraction و ایمونوگلوبولین داخل وریدی نیاز به فیلتر

شدن ندارند (1و5)

مدت تزریق

  • اگر نمی توانید تزریق فراورده را سریعاً شروع نمایید( بعبارتی طی 30 دقیقه پس از دریافت آن ) فوراً آنرا به بانک خون برای ذخیره سازی مناسب برگردانید
  • بطور کلی تمام فراورده های خون باید طی 4 ساعت تزریق گردند (1)

گرم کننده خون

وسایل گرم کننده خون بايد مجهز به سیستم کنترل و هشدار باشند . خون نباید بیش از 42 درجه گرم گردد .

در صورت عدم مصرف خون گرم شده ، بایستی واحد خون را معدوم نمود . (1و2)

پمپ ها

  • می توان از وسایل برقی – مکانیکی تزریقی برای انتقال خون استفاده نمود
  • در بعضی از مدلها ممکن است همولیز گلبول قرمز رخ دهد . باید قبل از استفاده با تولید کننده کنترل شود (1)

محلولهای داخل وریدی

  • تنها سالین 9/% ، پلاسما ، آلبومین 5% و جزء پروتئینی پلاسما (PPF) را می توان به فراورده های حاوی گلبول قرمز افزود
  • هیچ گونه دارو و یا محلول داخل وریدی دیگری را نمی توان به خون اضافه نمود . محلول Dexteros 5% ممکن است موجب همولیز شود و محلول رینگرلاکتات به علت اینکه حاوی ca++ است می تواند موجب تشکیل لخته در کیسه خون و یا ست تزریق خون شود. (1)

محدوده زمانی برای تزریق فراورده های خون (3)

پلاسما

پلاکت

گلبول قرمز

cc 300- cc 200

cc 60- cc 50

cc 280- cc 250

حجم فراورده

طی 30دقیقه پس از خارج کردن در حالت انجماد

بلافاصله باید تزریق شود

طی 30دقیقه بعد از خارج کردن از یخچال

آغاز تزریق

4 ساعت

4 ساعت

4 ساعت

حداکثر زمان مجاز تزریق

یک ساعت – 30 دقیقه

یک ساعت – 30 دقیقه

2-1 ساعت

متوسط زمان مجاز تزریق

ml/min 2

ml/min 2

ml/min 2

میزان تزریق با سرعت آهسته

ml/min 10-4

ml/min 10-4

ml/min 5-2

میزان متوسط سرعت تزریق

( بعد از 15 دقیقه اول )

نکته : فراورده های حاوی گلبول قرمز را در صورت گرم نمودن می توان حداکثر تا cc/min 100 در بیمارانی که قادر به تحملند تزریق نمود (3)

خون کامل

تعریف : خون کامل، فراورده بدون تغییری است که از اهداکننده گرفته می شود . حجم آن cc450 می باشد و فاقد پلاکتهای فعال و فاکتورهای انعقادی ناپایدار (V و VIII ) است . هماتوکریت آن بطور متوسط 40% است . تزریق یک واحد آن به یک فرد با وزن متوسط (kg 70 ) هموگلوبین بیمار را g/dl 2/1-1 و هماتوکریت را 4-3% افزایش می دهد .

موارد مصرف :

1-جایگزین گلبول قرمز در خونریزی حاد همراه با هیپوولمی

2-تعویض خون

3-در مواردی که کنسانتره قرمز در دسترس نباشد

طریقه مصرف :

  • باید از نظر ABO ، Rh و کراس مچ با گیرنده خون سازگار باشد
  • هرگز نباید داروی دیگر به واحد خون اضافه کرد

* سرعت تزریق خون در 15 دقیقه اول ml/min2 و پس از آن بصورت متوسط باسرعت ml/min5-2 می باشد

* سرعت تزریق خون طی 15 دقیقه اول باید آهسته باشد و بیمار بایستی از نظر بروز علایم ابتدایی واکنشهای تهدید کننده حیات تحت کنترل مداوم باشد

توجه : خون کامل باید طی 30 دقیقه پس از خارج کردن از یخچال تزریق شود در غیر اینصورت نباید جهت مصارف بعدی در یخچال نگهداری شود . زیر آمادگی ایجاد عفونت باکتریایی و نقصان در عملکرد سلولهای آنها وجود دارد .

دمای نگهداری :

جهت ذخیره سازی در دمای 6-1 درجه سانتیگراد و جهت حمل و نقل در دمای 10-1 درجه سانتیگراد نگهداری می شود .

مدت انقضاء:

بسته به نوع ماده ضد انعقاد (CPD تا 21 روز و CPDA – 1 تا 35 روز ) قابل نگهداری است ( 4 و 5 و 6 )

گلبول قرمز متراکم

تعریف : فراورده ای است که با خارج نمودن حدود 65-80% پلاسمای خون کامل تهیه می شود . حجم آن بین 280-250 میلی لیتر و هماتوکریت آن 80% -65% است

موارد مصرف :

جایگزین گلبول قرمز در بیماران کم خونی

  • همراه با مایعات جایگرین مانند کریستالوئید یا محلول کلوئید در خونریزی حاد مصرف می شود

طریقه مصرف :

  • همانند خون کامل
  • جهت تسهیل جریان خون می توان نرمال سالین ( ml 100-50 ) را با استفاده از ست تزریقی به شکل Y به آن اضافه کرد

دمای نگهداری

  • جهت ذخیره سازی در دمای 6-1 درجه سانتیگراد و جهت حمل و نقل در دمای10-1درجه سانتیگراد نگهداری می شود

مدت انقضاء

بسته به نوع ماده ضد انعقاد (CPD تا 21 روز و CPDA -1 تا 35 روز ) قابل نگهداری است . در صورتیکه سیستم باز شود مثلاً جهت تهیه گلبول قرمز شسته شده ، مدت انقضا 24 ساعت خواهد بود . (4 و 5 و 6 )

پلاکت

تعریف

در حال حاضر سه نوع پلاکت متراکم در دسترس می باشد

1-پلاکت متراکم رندوم ( تک واحدی ) : پلاکت تهیه شده از یک واحد خون کامل است که حجمی معادل cc 60-50 پلاسما دارد و حاوی حداقل 1010× 5/5پلاکت می باشد . تزریق ان به گیرنده 75 کیلوگرمی در شرایط مطلوب موجب افزایش پلاکت به میزان 5000 در هر میکرولیتر می شود

2-پولد پلاکت متراکم رندوم (5 واحدی ) : پلاکتهای جمع آوری شده از 6-4 واحد اهدایی که در یک کیسه دارای حداقل 109× 240 پلاکت است و جهت بزرگسالان تجویز می شود

3-پلاکت تک واحدی به روش فرزیس ( 4 و 5 )

موارد مصرف :

1- بعنوان درمان پروفیلاکتیک در صورتیکه

  • تعداد پلاکت > lµ/10000 باشد
  • تعداد پلاکت > lµ/20000 به همراه تب ، خونریزی ، اختلالات انعقادی و یا در نوزادان باشد

2- به عنوان درمان پیشگیری قبل از اعمال جراحی در صورتیکه

تعداد پلاکت > lµ/50000 برای جراحی های کوچک

تعداد پلاکت > lµ/100000 برای جراحی های بزرگ

3-درمان جهت بیمار اني که شمارش پلاکتی کمتر از lµ/50000 به همراه خونریزی فعال داشته باشند (2)

دوز مصرف :

1- در نوزادان : 10 میلی لیتر پلاکت کنسانتره به ازای هر کیلوگرم وزن بدن

2- کودکان : یک واحد پلاکت کنسانتره به ازای هر 15-10 کیلوگرم وزن بدن

3- بالغین : 8-5 واحد پلاکت کنسانتره یا پولد پلاکت یا یک واحد پلاکت تهیه شده به روش فرزیس ( 4 و 5 )

طریقه مصرف:

1- سرعت تزریق پلاکت در 15 دقیقه اول ml/min2 و پس از آن بطور متوسط ml/min10-4 می باشد (3)

2- در صورت امکان باید از کنسانتره های پلاکتی که از نظر ABO سازگاری دارند استفاده نمود . باید توجه داشت که کنسانتره های پلاکتی که از اهداکنندگان Rh مثبت تهیه شده اند نباید جهت خانمهای Rh منفی که در سنین باروری هستند تجویز شود.

3- کنسانتره های پلاکتی را باید به محض دریافت از بانک خون تزریق نمود

4- کنسانتره های پلاکتی را نباید قبل از تزریق در یخچال نگهدری شود زیرا سبب کاهش عملکرد پلاکتی می شود

5- پلاکتها باید از طریق یک فیلتر استاندارد (170 میگرونی) یا فیلتر کاهش دهنده لکوسیتی تزریق شوند . ( 4 و 5 )

دمای نگهداری:

دمای 24 -20 درجه سانتیگراد با تکان دادن ملایم و مستمر (6)

پلاسمای تازه منجمد

تعریف : پلاسمایی که از یک اهدای خون در عرض 6 ساعت پس از جمع اوری خون جدا شده و سریعاً در دمای 25- درجه سانتیگراد یا پائین تر منجمد می شود . حاوی پلاسمای طبیعی با فاکتورهای انعقادی پایدار ، آلبومین و ایمونوگلوبین است . حجم آن 300-200 میلی لیتر می باشد

موارد مصرف :

به عنوان جایگزین در کمبود چندین فاکتور انعقادی مثل :

  • بیماری کبد
  • مصرف بیش از حد وارفاین
  • کاهش فاکتورهای انعقادی در افرادی که حجم بالای تزریق خون دارند
  • انعقاد منتشر داخل عروقی (DIC)
  • پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک (TTP)

طریقه مصرف :

  • معمولاً باید از نظر ABO سازگاری داشته باشد
  • نیاز به آزمایش کراس مچ ندارد
  • قبل از مصرف باید در آب با دمای 37-30 درجه سانتیگراد ذوب شود . دماهای بالاتر موجب تخریب فاکتورهای انعقادی و پروتئینها می شود
  • به محض ذوب شدن باید در یخچال با دمای 6-2 درجه سانتیگراد نگهداری شود
  • از ست تزریق استاندارد خون بلافاصله پس از ذوب شدن باید در عرض 6 ساعت مصرف شود
  • سرعت تزریق پلاسما طی 15 دقیقه اول ml/min2 و پس از آن بطور متوسط ml/min10-4 می باشد
  • دوز مصرف : دوز اولیه ml/kg15 می باشد (5)

دمای نگهداری

  • در دمای 25- درجه سانتیگراد یا پائین تر بمدت یک سال قابل نگهداری است
  • پس از ذوب شدن طی 30 دقیقه تزریق شود اگر نیاز اورژانس به استفاده از آن نباشد باید آن را در یخچالی با درجه حرارت بین 2 تا 6 درجه سانتیگراد نگهداری کرد و تا 24 ساعت تزریق نمود . ( 5 و 6 )

کرایو

تعریف : رسوبی که از پلاسمای تازه منجمد که بصورت کنترل شده ذوب گشته و مجدداً با ml20-10 پلاسما بصورت سوسپانسیون درآمده ، حاصل می شود . این فراورده حاوی فاکتورهای زیر است

1- فاکتور VIII: به میزان 120-80 واحد بین المللی

2- فیبرینوژن mg 300-150

3- فاکتور فون ویلبراند(VWF) به میزان 70%-40% مقدار اولیه

4- فاکتور XIII به میزان 30% - 20% مقدار اولیه

5- مقادیر قابل توجهی فیبرونکتین

مصرف

به عنوان جانشین فاکتور VIII کنسانتره در درمان

  • کمبود مادرزادی فاکتور فون ویلبراند
  • هموفیلی A
  • فاکتور XIII

به عنوان منبعی از فیبرینوژن در بیماریهای انعقادی اکتسابی مثل DIC

طریقه مصرف

  • معمولاً باید از نظر ABO سازگاری داشته باشد و نیاز به آزمایش کراس مچ ندارد
  • پس از ذوب شدن سریعاً از ست تزریق خون استاندارد تزریق شود
  • پس از ذوب شدن حداکثر تا 6 ساعت قابل نگهداری است (5)

دوز مصرف

دوز مصرف رسوب کرایو ، یک واحد رسوب کرایو به ازای هر kg10-7 وزن بدن می باشد

( kg10-7/یک واحد ) (4)

دمای نگهداری

جهت ذخیره سازی در دمای کمتر از 18- درجه سانتیگراد تا یک سال قابل نگهداری است پس از ذوب شدن دمای مطلوب جهت نگهداری و حمل و نقل 24-20 درجه سانتیگراد می باشد .


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 2:19  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

تعریف : اسهال به دفع غیر طبیعی مایع یا مدفوع شل به دفعات زیاد اطلاق میشود. در جوامع غربی دفع بیش از 200 گرم مدفوع در روز را به عنوان اسهال در نظر می گیرند. اگر اسهال کمتر از 2 هفته طول بکشد به آن اسهال حاد و در صورتیکه 2 تا 4 هفته ادامه یابد اسهال مداوم و در صورتیکه بیش از 4 هفته طول بکشد به آن اسهال مزمن گفته می شود.

اسهال حاد
بیش از 90% موارد اسهال حاد ناشی از عوامل عفونی است. این موارد اغلب همراه با استفراغ، تب و درد شکمی می باشند. 10% دیگر بعلل داروها، سموم، کاهش خونرسانی و یا دیگر حالات رخ می دهد.

عوامل عفونی
بیشتر اسهال های عفونی در اثر نوشیدن آب آلوده و یا خوردن غذای آلوده به مدفوع انسان و یا حیوانات ایجاد می شود. گروههای در معرض خطر ابتلا به اسهال شامل :
1 ) مسافران : نزدیک به 40% گردشگرانی که به بعضی از نقاط دنیا سفر میکنند و در آنجا بعضی از عوامل میکروبی شایع هستند به اسهال مبتلا می شوند.
2 ) مصرف بعضی از غذاهای خاص می تواند منجر به اسهال شود. البته این در صورتی است که این غذاها به عوامل عفونی آلوده باشند. مثلاً گوشت مرغ آلوده به میکروب سالمونلا، شیگلا و کامپیلوباکتر، گوشت همبرگر با Ecoli و برنج پخته با باسیلوس سرئوس، خامه یا سس مایونز با سالمونلا یا استافیلوکوک ارئوس، غذاهای دریائی با ویروس هپاتیت A
3 ) افراد با ضعف سیستم ایمنی مثل کسانی که تحت شیمی درمانی هستند یا همودیالیز می شوند و یا کسانیکه مبتلا به ایدز هستند دچار عفونت های فرصت طلب شده و مبتلا به اسهال می گردند.
4 ) افرادی که پرستاری از سالمندان یا بیماران را در مراکز نگهداری این افراد بعهده دارند می توانند به اسهال عفونی مبتلا شده و آنرا به اعضاء خانواده خود انتقال دهند.
5 ) افراد بستری در بیمارستان نیز می توانند بعلت عفونت های بیمارستانی مبتلا به اسهال عفونی شوند.

اسهال بسیار شدید آبکی که همراه با ترشح بیش از حد مایعات از روده باریک می باشد می تواند ناشی از سموم مترشحه از باکتریها یا عوامل میکروبی که به دیواره روده ها می چسبند ایجاد گردد. این نوع اسهال معمولاً با استفراغ شدید همراه بوده و تب بندرت دیده می شود مخصوصاً وقتی چند ساعت پس از خوردن غذای آلوده حادث شده باشد.
باکتریهایی که به جداره روده حمله می کنند می توانند اسهالی با تب بالا و درد شکم و نفخ شدید ایجاد کنند. بعضی از این باکتریهای مهاجم می توانند اسهال خونی ایجاد کنند اگر چه انگل آمیب نیز می تواند اسهال خونی بدهد.

از علل دیگر اسهال حاد می توان به داروها اشاره کرد که شامل آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد آریتمی قلبی، داروهای ضد فشار خون، داروهای مسکن ضد التهابی غیر کورتونی نظیر بروفن، دیکلوفناک سدیم و غیره، داروهای ضد افسردگی، داروهای شیمی درمانی، داروهای متسع کننده برونش ها، آنتی اسیدها، داروهای ملین می باشند.

درمان اسهال حاد
درمان اسهال در درجه اول شامل جایگزین کردن مایعات و املاح از دست رفته است این باور غلط که چون بیمار اسهال دارد نباید مایعات دریافت کند باعث می شود تا وضعیت بیمار وخیم تر شود. علاوه بر مایعات که بهترین آن در بیمارانی که تهوع و استفراغ ندارند ORS می باشد. بایستی بسته به نوع باکتری ( که معمولاً با کشت مشخص می شود ) درمان آنتی بیوتیکی را شروع کرد.

گاهی اوقات بجای صبر و انتظار برای جواب کشت بایستی داروهای آنتی بیوتیکی را سریعاً شروع کرد که در اینگونه موارد پزشک با توجه به علائم بیماری و سیر آن نوع آنتی بیوتیک را مشخص کرده و درمان را شروع می کند. در مواردی که بیمار تهوع و استفراغ دارد بایستی از مایعات وریدی استفاده کرد و پس از فروکش کردن تهوع و استفراغ درمان خوراکی را شروع نمود.
بهترین مایعات خوراکی برای درمان اسهال آب سیب صاف شده تازه، آب انار تازه، دوغ و شربت آب لیموی کم شکر می باشد. مایعات شیرین مثل آب میوه های بسته بندی شده و یا آب کمپوت بعلت داشتن قند بسیار زیاد می توانند باعث بدتر شدن اسهال شوند.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 2:1  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

ترومبوز وریدی نتیجه تشکیل لخته انسدادی در وریدهاست. این حالت اساساً در وریدهای عمقی ساق پا رخ میدهد( DVT ) که می تواند قسمتی از این لخته جدا شود و وارد شریان ریوی گردد که نتیجه آن آمبولی ریوی است. کمتر از 5% ترومبوزهای وریدی در مکانهای دیگر مثل وریدی سطحی و یا وریدهای احشاء رخ می دهد. ترومبوزهای وریدی شایع هستند و اغلب بطور خودبخود ایجاد می شوند ولی گاهاً همراه با حالات بیماریهای زمینه ای و یا بدنبال جراحی رخ می دهند. علائم آن غیر اختصاصی است و در نتیجه تشخیص آن مشکل است و نیاز به اقدامات تشخیصی دارد. عوارض عمده آن شامل سندرم بعد از ترومبوز و یا مرگ بدنبال آمبولی ریوی است.

 

فاکتورهای خطر زیادی برای ترومبوز شناخته شده است که اکثراً مربوط به بی تحرکی و یا توانائی بیش از حد لخته سازی در بیمار است. ترومبوز وریدی تمایل به عود دارد.
شیوع ترومبوز وریدی یک تا سه مورد در هر هزار نفر در سال است. دو سوم این موارد بصورت DVT و یک سوم بصورت آمبولی ریوی ( PE ) خود را نشان می دهند. 1 تا 10% این موارد منجر به مرگ می شوند که اکثراً در بیماران مسن و بدحال خصوصاً بیماران مبتلا به سرطان رخ میدهد.
شیوع ترومبوز وریدی در بچه ها 1 در 100000 در سال، در بزرگسالان جوان 1 در 10000 در سال، در میانسالان 1 در 1000 در سال و در سنین کهنسالی 1 در 100 در سال است.

فاکتورهای خطر برای ترومبوز وریدی یا اکتسابی هستند و یا ارثی و یا مجموعه ای از این دو حالت که می توانند در صورت وجود دو یا چند فاکتور خطر باهم در یک بیمار وجود داشته باشند و باعث ایجاد ترومبوز وریدی شوند.
فاکتورهای اکتسابی شامل اعمال جراحی ارتوپدی، جراحی مغز و اعصاب، جراحی های بزرگ بر روی شکم، صدمات ناشی از تصادفات، کاتترهای ورید مرکزی، سرطان، سندرم های آنتی فسفولیپید، دوره بعد از زایمان، بستری طولانی مدت، حاملگی، چاقی، گچ گیری شکستگی های استخوان، داروهای ضدحاملگی خوراکی، تجویز هورمونهای جنسی، اختلالات میلو پرولیفراتیو مغز استخوان، پلی سیتمی ورا، مسافرت طولانی مدت و سن بالا.

فاکتورهای خطر ارثی شامل کمبود آنتی ترومبین، کمبود پروتئین C، کمبود پروتئین S، فاکتور V لیدن، گروه خونی غیر O، دیس فیبرینوژنمی و غیره می باشد.
بیش از نیمی از ترومبوزهای وریدی که عود می کنند در پای دیگر رخ می دهد. بیشترین عود ترومبوزها در مردان رخ می دهد که 3 تا 4 برابر زنان دیده می شود. عود DVT پس از اعمال جراحی و گچ گیری نادر است.

پیشگیری از ایجاد ترومبوز نیاز به بررسی و شرح حال و تعیین احتمال ترومبوز در بیماران دارد. معولاً برای بیماری که سابقه ترومبوز داشته حتماً بایستی در دوران پس از زایمان پیشگیری انجام شود.
تشخیص DVT بسیار مشکل است. علائم و نشانه های DVT مثل تورم، درد، قرمزی و اتساع وریدهای سطحی پوست و نشانه هومن ( Human ) که احساس درد شدید در خم کردن کف پا به سمت بالامی باشد همگی غیر اختصاصی هستند و در بیماریهای دیگر نیز ممکن است دیده شوند.

روش تشخیصی استاندارد برای DVT ونوگرافی است ( تزریق ماده رنگی در ورید ساق پا و سپس عکسبرداری از آن که این روش نیاز به امکانات و تبحر رادیولوژیست دارد ضمناً برای بیمار بسیار ناراحت کننده است. بهترین روش جایگزین برای تشخیص DVT استفاده از سونوگرافی داپلر رنگی وریدهای اندام مبتلا است که می تواند وجود لخته را در ورید تشخیص دهد. گاهی اوقات سونوگرافی نیز قادر به تشخیص وجود لخته در بعضی از نقاط وریدهای ساق پا و یا ران نیست و بایستی یک هفته بعد مجدداً سونوگرافی تکرار شود که این کار گاهی باعث از دست رفتن زمان لازم برای شروع درمان است.

 

در این مواقع بهتر است از چک کردن میزان D-Dimer پلاسمای خون که ماده ای حاصل از لخته تجزیه شده است استفاده گردد. بالا بودن D-Dimer به تشخیص کمک می کند.

روش دیگر امتیازدهی به وضعیت بالینی بیمار و همچنین شرح حال و سابقه بیماریهای بیمار می باشد مثلاً سرطان فعال که همراه با شیمی درمانی بوده است و یا فلج اندامها یا گچ گیری اندام، درد موضعی اندام، تورم و قرمزی آن، ورم گوده گذار، سابقه DVT در گذشته، در صورتیکه بیمار هر کدام از این وقایع را داشته باشد امتیاز می گیرد و در آخر در صورتی که میزان امتیاز از 2 کمتر باشد احتمال DVT وجود ندارد و در صورت وجود 2 امتیاز یا بیشتر احتمال DVT وجود دارد.
درمان DVT با استفاده از داروهای ضد انعقادی میسر است که غالباً از هپارین و یا هپارین های با وزن مولکولی کم مثل انوکساپارین و یا دالتپارین استفاده می شود.

 

مزیت استفاده از انوکساپارین به اثبات رسیده است، که پس از درمان اولیه بایستی برای بیمار داروی خوراکی ضدانعقادی وارفارین را شروع نمود. طول مدت درمان با وارفارین بستگی به وسعت رگ گرفتار در اندام و پیدایش عوارض مثل آمبولی ریوی دارد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 1:58  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

در اطراف حفره بینی هر انسانی 4 جفت ساختمان توخالی وجود دارد که به آن سینوس گفته می شود. وظیفه سینوس ها احساس سبکی در سر است .
داخل حفره سینوس لایه نازکی به نام مخاط وجود دارد که از سلولهای تنفسی ساخته شده است. این سلولها مایعی به نام موکوس ترشح می کنند که وظیفه شستشوی داخل حفره را به عهده دارد و این مایع توسط حرکت مژکی تعدادی سلول دیگر به خارج از سینوس هدایت می شود. مایع از طریق مجرای سینوس به داخل حفره بینی می ریزد. هرگاه به علتی مجرای سینوس انسداد پیدا کند تجمع موکوس باعث افزایش فشار داخل سینوس و همچنین رشد میکروب ها شده و باعث عفونت سینوس می شود.

گاهی اوقات انسداد مجرا ناشی از مواد شیمیائی یا آسیب ناشی از فشار هوا ( مثلاً شنا در عمق زیاد و یا پرواز با هواپیما و یا صعود به ارتفاعات ) و یا ناشی از آلرژی و یا سایر بیماریها نظیر سرطان، بیماریهای روماتیسمی یا پولیپ بینی است در اصطلاح پزشکی به التهاب سینوس های جمجمه سینوزیت گفته می شود شایعترین علت سینوزیت عفونتها هستند که می تواند باکتریال یا ویروسی باشند.

سینوزیت های چرکی معمولاً بدنبال سرماخوردگی ایجاد می شوند که عامل ایجاد آن بیشتر باکتری ها هستند. سینوزیت های قارچی نیز از دیگر علل عفونی التهاب سینوس ها می باشند. سینوزیت به دو صورت حاد و مزمن دیده می شود .

سینوزیت حاد :
سینوزیت حاد به حالتی گفته می شود که کمتر از 4 هفته طول کشیده باشد. شایعترین علت ایجاد آن ویروس ها هستند که بدنبال آن باکتری ها باعث عفونت شده و سینوس ها چرکی می شوند.
تشخیص سینوزیت ویروسی از نوع باکتریال از نظر بالینی مشکل است در عفونت ویروسی نیازی به آنتی بیوتیک نیست ولی چون افتراق بین این دو سخت است آنتی بیوتیک ها از 85 تا 98% موارد تجویز می شوند.

علائم بالینی :
تعداد کثیری از مبتلایان به سرماخوردگی التهاب سینوس دارند. شایعترین علائم ترشحات بینی و احتقان مخاطات آن و احساس درد و فشار در ناحیه صورت و سردرد است. وجود ترشحات غلیظ و رنگی ( از طیف کرمی رنگ تا سبز رنگ ) نشاندهنده سینوزیت باکتریال است. اگر چه این حالت در سرماخوردگی نیز ممکن است دیده شود که یک بیماری ویروسی است .

علائم دیگر شامل سرفه عطسه و تب می باشد. درد دندان خصوصاً فک فوقانی می تواند نشانگر سینوزیت باکتریال باشد. احساس درد و فشار در صورت ( خصوصاً در سینوزیت فک فوقانی ) می تواند به صورت موضعی باشد بویژه در حالت درازکش یا دولاشدن، اگرچه بندرت ممکن است سینوزیت کف جمجمه یا پشت حدقه چشمها ایجاد کند که به ناحیه پس سر نیز انتشار می یابد.
در موارد شدید ممکن است سینوزیت به نواحی داخل جمجمه نیز کشیده شود که می تواند باعث ایجاد آبسه در مغز یا مننژیت شود.

تشخیص سینوزیت حاد معمولاً با معاینه فیزیکی دیده می شود. در موارد مشکوک و یا سینوزیت مزمن که بیش از 7 روز از مدت بیماری گذشته باشد CT اسکن سینوس انجام می گیرد. مزیت CT اسکن سینوس بر انجام گرافی ساده سینوسها در این است که وجود التهاب و ترشحات بصورت دقیق مشخص می گردد و علاوه بر آن می تواند اکثر سینوسها را نشان دهد در صورتی که گرافی سینوسها فقط 4 حفره را مشخص می سازد.

درمان سینوزیت حاد :
اکثر بیماران با سینوزیت حاد بدون درمان با آنتی بیوتیک ها بهبود می یابند. بیماران با علائم کوتاه مدت خفیف تا متوسط با درمانهای ساده ای مانند استفاده از ضد احتقانها و یا شستشوی حلق و بینی با سرم نمکی فیرولوژی و یا موارد سینوزیت های مزمن با استفاده از داروهای کورتون داد بینی بهبود می یابند.
بیماران بزرگسال با بیماری بیش از 7 روز و یا کودکان با بیماری بیش از 14 روز و بیماران با علائم شدید بایستی با آنتی بیوتیک درمان شوند.

درمان آنتی بیوتیک می تواند شامل استفاده از آموکسی سیلین، کوآموکسی کلاو، کرتریموکسازول و یا سایر داروها باشد.

پنی سیلین همچنان بعنوان یکی از درمانهای مؤثر در درمان سینوزیت حاد و مزمن کاربرد دارد. ولی چیزی که از اهمیت بسیار برخوردار است بخور آبجوش چندین بار در روز بهمراه استفاده از سرم فیزیولوژی برای شستشوی حلق و بینی است.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 1:55  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

هیپنوتیزم حالتی از تغییر طبیعی ذهن است که با تغییر در درک ، تصویرسازی ، تلقین پذیری و تمرکز همراه می باشد. آدمی در شرایطی خاص خود به خود این حالت تغییر ذهنی را می تواند تجربه کند.

وقتی آنچنان محو تماشای تصویری می شوید که از اطرافتان غافل می گردید ، وقتی شنیدن نوای موسیقی دلخواهتان باعث می گردد که متوجه وقایعی که در اطرافتان می گذرد نباشید در واقع شما هیپنوتیزم را تجربه کرده اید.

دکتر جیمز برید انگلیسی برای اولین بار متوجه شد بعضی بیمارانی که نگاهشان به نقطه ای تثبیت می شود دچار تغییر حالتی خاص می شوند. او متوجه شد که این تغییر حالت در واقع یک خلسه است که فردی که در آن فرو می رود آرامش یافته و حرف شنوی خاصی در او بروز می کند. جیمز برید نام این خلسه را هیپنوتیزم نهاد که برگرفته از نام "هیپنوز" الهه خواب یونان است. برید در همان زمان بیان کرد که این حالت خواب نیست و با خواب معمولی تفاوتهای اساسی دارد و چون نام هیپنوتیزم در شنونده مفهوم "خواب" را تداعی می کند متوجه شد که نام مناسبی را انتخاب نکرده است اما تا به خود بجنبد این نام آنچنان فراگیر شد که فرصت تغییر در آن را از او گرفت.

درک غلط مردم درباره مفهوم هیپنوتیزم در موارد درمانی اشکالاتی ایجاد می کند. معمولاً یک حالت هیپنوتیزمی سبک و یا حتی ریلاکس کامل بدن برای قرار گرفتن در وضعیت تلقین پذیری جهت مقاصد درمانی کافی است ولی عده ای از افراد حتی اگر در حالات عمیق هیپنوتیزم هم وارد شوند پس از بیدار شدن ممکن است بگویند هیپنوتیزم نشده بودند زیرا صداهای موجود در اتاق را حس می کرده اند. آنها نمی دانند که هیپنوتیزم مثل خواب یا بیهوشی نیست که ارتباط فرد با محیط قطع شده باشد.

نباید انتظار داشته باشید تمام اتفاقاتی را که در زمان خلسه هیپنوتیزمی روی می دهند فراموش کنید. البته کسانی که به یک خلسه بسیار عمیق هیپنوتیزمی به نام سومنامبولیسم برسند پس از بیدار شدن خاطره ای نخواهند داشت ولی به ندرت در افرادی که برای اولین بار هیپنوتیزم می شوند امکان رسیدن به این مراحل ممکن می شود. البته برای کارهای عادی و روزمره هیپنوتیزم پزشکی نیازی نیست تا خلسه افراد اینقدر عمیق شود.

از دیگر باورهای غلطی که درباره هیپنوتیزم وجود دارد که می تواند سد راه پیدایش خلسه باشد خطرناک بودن آن است.
گاهی افراد فکر می کنند اگر وارد حالت خلسه شوند ممکن است از این حالت بیرون نیایند در حالی که چنین چیزی تقریباً ممکن نیست و یا می ترسند که تحت کنترل هیپنوتیزور قرار بگیرند در حالی که فرد در شرایط هیپنوتیزمی تلقیناتی را که برخلاف اخلاق و اعتقادش باشد قبول نخواهد کرد. اگر اینطور باشد تضادی در ضمیر او پدیدار می شود که نتیجه نهایی آن بیدار شدن او یا عدم قبول آن تلقین خواهد بود.

گاهی افراد فکر می کنند تنها کسانی که ضعف اراده دارند هیپنوز می شوند در حالی که آنهایی که به خود اعتماد داشته و خود را به خوبی به حالت آرامش و ریلاکس می رسانند زودتر هیپنوز می شوند.

تحقیقات نشان داده که بیماران دچار اختلالات تفکر ، شخصیتی و هیجانی از جمله اسکیزوفرنی قابلیت هیپنوتیزم پذیری بسیار پایین تری دارند. و از طرف دیگر در اختلالاتی مانند PTSD ( اختلال استرس پس از سانحه ) و اختلالات تجزیه ای قابلیت هیپنوتیزم پذیری بالا می رود. توجه داشته باشید که تقریباً 5% افراد سالم جامعه نیز هیپنوتیزم پذیر نیستند.

امروزه هیپنوتیزم یک علم است. زیرا از اجزایی تشکیل شده که براساس اطلاعات ، مشاهدات دقیق و تحقیقات و تجربیات به دست آمده اند. هیپنوتیزم همان قدر علم است که سایر علوم علم به شمار می روند. و به عنوان یک پدیده طبیعی برای آن اصول و قوانینی کشف شده است.

هیپنوتیزم به خودی خود درمان نیست. هرچند می تواند خوشایند و آرامش بخش باشد اما یک روش درمانی است که کاربردهای خاص خود را دارد ـ و در برخی موارد مثل بیماران دچار بدگمانی ( پارانویا ) یا بیمارانی که از قرار گرفتن تحت نظارت دیگران اکراه دارند ( مثل بیماران وسواسی ـ جبری ) بهتر است مورد استفاده قرار نگیرد.

موارد کاربرد هیپنوتیزم :
ترک سیگار ـ کنترل وزن ـ کنترل درد ـ تدبیر اختلالاتی مثل آسم ـ زگیل ـ خارش ـ اختلالات تبدیلی ـ اختلالات نسیانی ـ اضطراب و بی خوابی ـ انجام عمل های جراحی ، زایمان و دندانپزشکی بدون ماده بیهوش کننده و فقط با هیپنوتیزم افزایش تمرکز و فراگیری و ....

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 0:32  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

این شرح حال را بخوانید:

پسر بچه 12 ساله ای از مادرش خواست تا او را پیش روانپزشک ببرد زیرا می ترسید "دیوانه شود". در طول 2ماه گذشته چندین بار با حالت سردرگم از خواب بیدار شده بود و نمی دانست کجاست تا اینکه به تدریج دریافت که روی کاناپه اتاق نشیمن است در حالیکه شب قبل در اتاق خودش خوابیده بود. وقتی اخیراً در اتاق خواب خواهرش بیدار شد بسیار نگران شده احساس گناه شدیدی به وی دست داد. خواهرش می گفت شب ها او را در حال قدم زدن مشاهده کرده است که وقتی او را صدا می زد جواب نمی داد. این حالت چندین بار تکرار شده بود ولی معمولاً به رختخوابش برمی گشت. او می ترسید مبتلا به فراموشی شده باشد چراکه از آنچه در طول شب اتفاق می افتاد هیچ چیزی به یاد نداشت. بله این پسر در حال دیوانه شدن نبود بلکه دچار خصوصیات مشخص اختلال خوابگردی بود.

تعریف:
خوابگردی شامل یک سری رفتارهای پیچیده ای است که در ثلث اول شب و در خلال خواب عمیق شروع می شوند که معمولاً منجر به ترک بستر و راه رفتن می شود و فرد خاطره بعدی از این دوره ندارد. فرد می نشیند و گاهی اعمال حرکتی تکراری مثل راه رفتن، لباس پوشیدن، دستشویی رفتن، صحبت کردن، فریاد کشیدن و حتی رانندگی کردن انجام می دهد. اما در حین این کارها چهره ای ناقد احساس و چشمهایی خیره دارد و نسبت به اقدام دیگران برای ارتباط با او واکنشی نشان نمی دهد و به دشواری می توان او را بیدار کرد. اغلب شخص به رختخواب برمی گردد و صبح روز بعد چیزی از خوابگردی به یاد ندارد.

شیوع:
خوابگردی معمولاً بین سنین 4 تا 8 سالگی شروع می شود. اوج شیوع آن در حدود 12 سالگی است. این اختلال در پسرها شایعتر از دخترها است و حدود 15% کودکان گاهگاهی دچار خوابگردی می شوند.

علل:
این اختلال یک زمینه خانوادگی دارد و احتمالاً یک ناهنجاری عصبی خفیف در پیدایش آن نقش دارد.
فرد مبتلا در صورت خستگی یا محرومیت قبلی از خواب و همچنین در دوره های پراسترس حملاتش تشدید می شود.

درمان:
گاهی اوقات این اختلال به علت احتمال تصادم حالت خطرناکی پیدا می کند. بنابراین باید اقدامات پیشگیری از آسیب انجام شود. داروهایی که سبب وقفه در مرحله عمیق خواب می شوند کمک کننده می باشند.
فرد خوابگرد را می توان در طول دوره بیدار کرد بدون آن که اثر زیانباری داشته باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 0:30  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

1- به خودتان نگاه بیندازید :
هر 3 یا 4 ماه خودتان به شخصه یا همراه با یکی از اعضای خانواده نگاهی به پوست دست . پوست سر . نوک انگشتان . اطراف ریشه ناخن وزیر بغل خود بیندازید بروز هر گونه تغییر شکل یا رنگ در خالها یا روی پوست و ظهور لکهای قرمز به این معنی است که لازم است به پزشک مراجعه کنید .

2- علایم خستگی را جدی بگیرید :
آیا معمولا بدون ساعت زنگ دار نمیتوانید صبح ها از خواب بیدار شوید ؟بعد از ظهرها احساس خستگی مفرط میکنید ؟بعد از ظهرها معمولا چرت میزنید ؟اگر جواب شما به هر یک از این سوالات مثبت است احتمالا دچار کمبود خواب هستید . پس توصیه میکنیم شبها 8 ساعت کامل بخوابید و اگر با این وجود باز هم دچار کم خوابی بودیند به پزشک مراجعه کنید .

3- بعد از 50سالگی هر سال یک بار قد خود را اندازه بگیرید :
انجام این کار به ویژه برای خانم ها برای پیشگیری از ابتلا به ناراحتی های ماهیچه ای اسکلتی مثل پوکی استخوان توصیه میشود . کوتاه شدن قد میتواند خود نشانه کمبود مواد معدنی در استخوانها باشد و لازم است در رابطه با آن پس از انجام آزمایش های تراکم استخوان با پزشک مشورت کرد .

4- به رنگ ادرار توجه کنید :
روشن بودن ادرار به معنی آن است که شما در سلامت کامل به سر میبرید اما اگر رنگ ادرار تیره یا بد بو باشد به این معنی است که شما به اندازه کافی آب نمی نوشید اگر بعد از نوشیدن مقدار کافی آب این حالت همچنان باقی ماند لازم است با پزشک خود مشورت کنید اگر ادرار شما زرد روشن است شاید به دلیل مصرف ویتامین (ب)موجود در مکمل های غذایی یا مولتی ویتامین ها باشد.

5-بعد از ورزش نبض خود را چک کنید :
طبق تحقیقی که اخیرا در مجله پزشکی انجمن امریکا به چاپ رسیده است احتمال بروز سکته قلبی طی 10 سال در زنانی که پس از ورزش کردن ضربان نبض آنها پایین تر از حد معمول است 2 برابر بیش از این احتمال در سایر زنان است به شما توصیه میکنیم حتما یک تست ورزش بدهید . برای انجام صحیح تست ورزش لازم است که 20دقیقه پیاده روی تند بکنید یا بدوید سپس شمارش نبض خود را 15 ثانیه بعد از متوقف کردن فعالیت داشته باشید . عدد به دست آمده ضربدر 4 تعداد ضربان قلب شما را نشان میدهد . بعد 2 دقیقه استراحت کنید و مجددا شمارش نبض خود را داشته باشید و آن را در 4 ضرب کنید عدد به دست امده دوم را از عدد اول کم کرده و اگر عدد جدید کمتر از 55 باشد با پزشک خود تماس بگیرید .

6- اگر مبتلا به دیابت هستیدمراقب پاهایتان باشید :
پاهای افراد مبتلا به دیابت معمولا دچار خشکی, پوسته پوسته شدن, زخم و عفونت میشود از انجا که احساس در این افراد کمتر میباشد لازم است بیشتر مراقب پاهای خود باشند و روزانه به آنها نگاهی انداخته و چک شان کنند .

7-به طور مرتب فشار خون خود را چک کنید :
متخصصان پیشنهاد میکنند از 18 سالگی به کمک دستگاهای سنجش فشار خون خانگی فشار خون خود را اندازه بگیرید این باعث میشود سریعا متوجه افزایش فشار خون شوید و به پزشک مراجعه کنید .

8- از نظر قلبی چکاپ کامل بدهید :
به شرطی قلب و عروق سالم خواهید داشت که از آن مراقبت کنید در صورتی که گمان میکنید که امکان احتمال سکته قلبی در شما وجود دارد مثلا مبتلا به چاقی هستید, ورزش نمیکنید, سیگار میکشید, کلسترول خون تان بالاست, فشار خون بالا دارید یا مبتلا به دیابت هستید به پزشک مراجعه کرده و از او بخواهید یک چکاپ کامل قلب, آزمایش خون, نوار قلب, اندازه گیری فشار خون و در صورت لزوم تست ورزش و غیره ...برای شما تجویز کند .

9- شانه سرتان را هر روز صبح نگاه کنید :
اگر احساس میکنید که ریزش موی سرتان زیاد شده از پزشک بخواهید که یک آزمایش خون تجویز کرده و میزان آهن خون تان را چک کند. جالب است بدانید که کمبود آهن میتواند یکی از عوامل ریزش مو باشد کم کاری تیرویید هم از جمله دیگر دلایل آن است .

10- شیوه زندگی سالم را رعایت کنید :
میوه و سبزیجات تازه بخورید به اندازه و مرتب ورزش کنید و استراحت را از یاد نبرید . تغذیه درست و استراحت کافی و اکسیژن رسانی کافی به بدن 3 کلید طول عمر است . مراقب باشید تمامی گنجهای به دست آمده به کمک این 3 کلید ر ا با مصرف زیاد شکلات، سیگار و نوشیدن الکل به باد ندهید .

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 0:24  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

دراغلب موارد اگزمای بچه ها علت مشخصی ندارد.مثلا آلرژی به یک ماده خاص نیست.اما خیلی از اگزماها با مراقبت صحیح قابل کنترل هستند.نکاتی که در زیر ذکر میشوند،برای کنترل و مراقبت از پوست بچه ها و بزرگسلان مبتلا به اگزمای سرشتی یا اگزمای آتوپیک است.

نکته هایی در موردحمام:

1.     بچه را با آب گرم حمام کنید نه با آب داغ

2.     طول مدت حمام بچه را به پنج تا ده دقیقه محدودکنید

3.     فقط درصورت نیاز از موادشوینده مثل صابون یا شامپو بدن استفاده کنید.مطمئن شوید شوینده مورداستفاده شما ملایم و فاقد عطر و بوباشد.

4.     بعدازحمام به آرامی و ملایمت پوست بچه را خشک کنید.

5.     اگر دارویی توسط پزشک تجویز شده ابتدا دارو را روی منطقه موردنظر بمالید

6.     سپس روی نواحی که دارو مالیدید و مابقی پوست مرطوب کننده بمالید(روی دارو مرطوب کننده را بمالید)

نکاتی درباره انتخاب مرطوب کننده:

  • کرمهای غلیظ تر و یا پمادها ارجح هستند
  • ترجیحا پماد بدون بو و مواد نگهدارنده باشد بهتر است
  • وازلین میتواند انتخاب مناسبی باشد
  • میتوانید با پزشک خود در مورد انتخاب مرطوب کننده مناسب مشورت کنید

نکاتی درمورد مراقبت ازپوست:

1.     حداقل روزانه دوبار مرطوب کننده بمالید.این کار هم پوست را نرم نگه میدارد و هم اینکه نیاز به مصرف داروهای کورتونی را کاهش میدهد.

2.     اگرفرزند شما دچار خارش و التهاب شدید پوست است از پزشک خود درباره کمپرس مرطوب سؤال کنید.

3.     ناخن های بچه را کوتاه نگه دارید.شبها هنگام خواب دستکش نخی به دستهای بچه بپوشانید

4.     دما ورطوبت مناسب درمحیط خانه برقرار کنید.خشکی بیش از اندازه هوا وهمچنین دمای خیلی بالا که منجر به عرق کردن شود، میتواند منجر به تشدید اگزما شود.

نکاتی درمورد شستن لباسها:                                                                          

  • ازشویدنده هایی استفاده کنید که برای پوستهای حساس ساخته شده است.
  • ازنرم کننده های معطر لباس استفاده نکنید
  • حدااقل مقدار پودرلباسشویی لازم را درماشین بریزید
  • بعدازاینکه لباسهارا از ماشین لباسشویی درآوردید، یک بار دیگر با آب فراوان آب کشی کنید.یا اینکه ماشین لباسشویی را تنظیم کنید تا دورهای بیشتری برای آبکشی بزند.
  • قبل از استفاده از لباس نو تمام ورچسبها و مارکهای آن را کنده ودور بریزید.(حتی مارکهایی که دوخته شده اند را بکنید)
  • لباس نو را قبل از استفاده شستشو دهید.تا رنگ و مواد حالت دهنده که بکار برده اند شسته شود.
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:48  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

آیا انواع خوراکیها و غذاها در بوجودآمدن الرژی و اگزمای پوستی کودکان نقش دارند؟
آیا اگزمای پوستی یا آتوپیک درماتیت در اثرخوردن غذای خاص ایجاد میشود؟آیا خوراکیها عامل تشدید اگزما هستند؟

برخی از بیماران تصور میکنند اگزما و الرژی پوستی فقط در اثر خوردن برخی از مواد غذایی ایجاد میشوند.
درحالی که اینطور نیست.اگزما در سنین کودکی معمولا ً سرشتی یا ذاتی است.یعنی عامل اصلی اگزما در اغلب موارد در ژن کودک است.

پس نقش خوراکیها چیست؟
برخی از انواع غذاها وخوراکیها عامل تشدید اگزما هستند.یعنی اساساً اگزما بطور سرشتی ایجاد شده و فقط براخی از انواع خوراکیها عامل تشدید آن هستند.

شایعترین خوراکی های عامل تشدید اگزماعبارتنداز:

سردسته غذاهای الرژی زا بادام زمینی است.سفیده تخم مرغ در رده بعدی قرار دارد.برخی بچه ها به شیر
گاو و یا گندم الرژی دارند(تعجب نکنید آردگندم میتواندعامل آلرژی باشد).سویا نیز میتواندآلرژی زا باشد.غذاهای تند و پرادویه هندی هم میتوانند عامل الرژی باشند.اما معمولا کسی به کودکان غذاهای تند و پرادویه نمی خوراند.انواع آجیل چه آجیلهای زمینی(بادام زمینی ...)وچه آجیلهای درختی(گردو ...) میتوانند عامل آلرژی غذایی باشند.همچنین باید به غذاهای آماده که در آنها یکی از ترکیبات بالا ممکن است وجود داشته باشد توجه کرد.مثلا در بیسکویت هم سفیده تخم مرغ و هم روغن بادام زمینی ممکن است وجودداشته باشد.
هرچه اگزما شدیدتر باشد،احتمال وجودهمزمان آلرژی غذایی بالاتر است.اما در موارد ملایم اگزما هم آلرژی غذایی میتواند وجود داشته باشد.
آلرژی غذایی را باید از عدم تحمل غداها افتراق داد.برخی از کودکان بدنبال خوردن برخی خوراکیهای خاص دچار دل درد و یا تهوع استفراغ میشوند.این آلرژی غذایی نیست.


آیا همه بچه هایی که دچار اگزما هستند باید از این خوراکیها پرهیز کنند؟
خیر از هر سه بچه مبتلا به اگزما فقط یک نفر ممکن است همزمان دچار آلرژی غذایی نیز باشد.

نشانه آلرژی غذایی چیست؟ ازکجا بفهمیم یک کودک مبتلا به اگزما همزمان دچار الرژی غذایی نیز است؟
1- بلافاصله تا نیم ساعت پس از خوردن غذای خاص التهاب و قرمزی دوردهان ویا تشدید مشخص ضایعات پوستی با افزایش قرمزی و خارش ایجاد میشود.
2- اگزمای مقاوم به درمان: یعنی باوجود درمان مناسب اگزما خوب نمی شود.

حالا فرض کنیم یکی یا هردو علامت بالا وجوددارد، قدم بعدی چیست؟ قدم بعدی انجام آزمایش مخصوص برای تائید تشخیص آلرژی غذایی است.اندازه گیری IgE اختصاصی برای ماده غذایی خاص درخون به تائیدتشخیص کمک میکند.بنابراین برای تشخیص آلرژی غذایی آزمایش قدم اول نیست.قدم اول صحبت پزشک با بیمار گفتگووپرسش و پاسخ با بیمار ومعاینه است.آزمایش فقط برای تائید تشخیص ارزش دارد.

آلرژی غذایی چه زمان ایجاد میشود؟
بچه های مبتلا به اگزمای سرشتی یا آتوپیک درماتیت در معرض خطر ابتلا به آلرژی غذایی هستند.یعنی در اغلب موارد آلرژی غذایی پس از شروع اگزما اتفاق می افتد.

سرنوشت آلرژی غذایی چیست؟
آیا فرد برای همیشه باید ازآن ماده غذایی خاص دوری کند؟معمولا به تدریج با گذشت سن ونزدیک شدن به سنین نوجوانی آلرژی غذایی خودبخود از بین میرود.
نکته مهم: تشخیص آلرژی غذایی حتما باید توسط پزشک گذاشته شود.بچه ها در سنین رشد نیاز مبرم به مواد غذایی دارند ایجاد محدودیت غذایی بر اساس حدس و گمان پدر یا مادر ممکن است بچه را در معرض سوء تغذیه قرار دهد.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:44  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

از زگیل نترسید اما آن را جدی بگیرید

توجه داشته باشید که زگیل واگیردار است ،لذا نباید بدن فرد سالم با محل زگیل شخص دارنده آن تماس پیدا
کند.

انواعی از ویروسهای زگیل می توانند زمینه ساز برخی از سرطان ها باشند.لذا آشنایی با آنها یک ضرورت
بهداشتی است.

زگیل چیست؟نحوه سرایت و درمان آن کدام است.

زگیل ها:تومورهای خوش خیمی هستند که در پوست و یا مخاط هر قسمت از بدن و از جمله در دستگاه تناسلی
زن و مرد بوجود می آیند.زگیل روی پوست دست ،پا،ساق،انگشتان،بازو،صورت و گردن دیده می شود.
زگیل ها از نظر شکل و اندازه با هم تفاوت دارند،ولی معمولا قطر هر زگیل بیش از یک دوم سانتیمتر نیست
،اگر چه گاهی این ضایعات به هم متصل شده یک توده بزرگ گل کلمی را به وجود می آورد.

زگیل در هر سنی دیده می شود. ولی بیشتر در بچه ها و جوانان به وجود می آید. زگیل در هر جای جهان
دیده می شود. انواع زگیل عبارت اند از:عمقی.(کف دست و پا)مسطح،نقطه ای،ژنیتال،مخاطی،رشته ای
و موزاییک(که از به هم چسبیدن ضایعات سطحی به وجود می آید)عوامل ایجاد کننده زگیل:عامل ایجاد
کننده زگیل ها،ویروسی به نام پاپیلوما ویروسHPVاست که انواع مختلفی دارد.
این ویروسها کروی و به هم چسبیده هستند. طرز قرار گرفتن ویروسها پهلوی هم مثل ذرات بلور است.
حداقل 56 نوع ویروس زگیل وجود دارد که یک چهارم آنها در ناحیه تناسلی و همراه با سرطان دهانه
رحم هستند.

1-این بیماری واگیردار است.در صورتی که قسمتی از پوست بدن سالم شخصی که دارای خراش است با
پوست شخص دارای زگیل تماس حاصل نماید،به احتمال زیاد مبتلا خواهد شد.

2-در صورت وجود خراش در اطراف زگیل روی پوست،در آنجا نیز زگیل ایجاد خواهد شد.(علت انتشار بیماری
در یک منطقه)

3-ویروس گاهی در اثر بوسیدن منتقل می شود.

4-زگیل های ویروسی ممکن است از طریق مقاربت انتقال یابند.دوره کمون ویروس زگیل چند هفته ا چند ماه
است.

چه کنیم که به زگیل مبتلا نشویم؟
از تماس با هر نوع زگیل خودداری کنید.افرادی که دارای زگیل پهن هستند نباید آنرا بخارانند.
در صورتی که کسی روی صورت خود زگیل دارد بهتر است برای تراشیدن ریش خود از تیغ استفادنکند،
بلکه صورت خود را با ریش تراش برقی اصلاح نماید.هرگز سعی در کندن زگیل یا زگیل های خود با استفاده
از روش های تهاجمی مثل بریدن آن با تیغ،چاقو،و یا ناخن گیر نکنید،زیرا احتمال بد خیم شدن آن می رود.

درمان زگیل ها:
زگیل ها را می توان به دو صورت درمان کرد؛یکی از راههای طبی و دیگری سنتی.

روشهای طبی درمان زگیل:

1-کوتری:ELECTROCAUTEY اکثر زگیل ها مخصوصا نوع رشته ای،تخت و یا بدون پایه را می توان به وسیله کوتری برداشت،مخصوصا اگر تنها باشند.

2-منجمدسازی: CRYOTHERAPYدر این روش با استفاده از ازت مایع اقدام به منجمد کردن و در نتیجه از بین بردن آنها می شود.مخصوصا در انواع موزاییکی و زگیل های ناحیه تناسلی.

3-استفاده از محلول اسید استیک و اسیدسالیسیلیک،که به وسیله سوپاپ هرروز روی زگیل می گذارند(با محافظت اطراف زگیل)در طول یکی دو هفته زگیل محو خواهدشد.

4-قلم نیترات دارژان:اگر چند بار در روز و برای چند روز با آن روی زگیل بمالند،باعث از بین رفتن آن می شود.

5-پماد(FLUOURACLI.Efudix):مالیدن روزانه یکی دو بار از این پماد در روی زگیل های ناحیه واژن و یا سرویکس،باعث تحلیل رفتن تدریجی آنها می شود.

6-انترفرون آلفا و بتا:از این دارو به دو طریق می توان استفاده کرد:یا از طریق تزریق دارو به داخل زگیل و یا از طریق سیستمیک(تزریق دارو به داخل رگ بیمار).

7-داروی بلئومایسین BLEOMYCIN:در صورتی که زگیلی به درمان مفاوم باشد،می توان از بلئومایسین - سولفات در آن تزریق نمود.مقدار داروی تزریقی بستگی به اندازه تومور دارد.

روشهای سنتی درمان زگیل:

ما می دانیم که بضی از زگیل ها(حدود 50%آنها)خود به خود از بین می روند.از بین رفتن خود به خود آنها می تواند در اثر یک مکانیسم روانی – ایمنی باشد،که در این صورت زمانی بین چند ماه تا چند سال به طول خواهد کشید.اما در بین افراد سالم که دچار نقص ایمنی نیستند،زگیل حداکثر در طول سه ماه از بین خواهد رفت.برای از بین بردن زگیل های متعدد و مقاوم،اقوام مختلف به روشهای گناگون متوسل می شوند،که بعضی کارایی داشته و موثرند.در زیر به چند روش سنتی مرسوم در بعضی از نقاط ایران اشاره می شود.

1-استفاده از شیر انجیر تازه:

اگر انجیر نرسیده سبز را از درخت جدا کنید،شیره ای کاملا سفید رنگ از آن خارج می شود،که اگر به مدت دو تا سه هفته روزانه یک بار آن را روی زگیل بمالند از بین خواهد رفت.

2- استفاده از عدس:

روی هر زگیل یک عدد عدس را مالید،سپس آنها را در محلی مرطوب قرار می دهند،و یا در چاهی می ریزند،عقیده بر این است،وقتی که عدس ها فاسد بشوند،زگیل ها هم از بین خواهند رفت.(البته این یک عقیده خرافی است)

3- استفاده از عدس و سکه:

به تعداد زگیل ها عدس خشک و سکه : به تعداد زگیلها عدس خشک و سکه داخل قطعه پپارچه ای ریخته ، آن را پیچیده سر کوچه می گذارند، به راه خود ادامه می دهند و پشت سر خود را نگاه نمی کنند . زگیلها پس از مدت کوتاهی از بین می روند.(این هم عقیده ای غیر علمی است)

4- به تعداد زگیلها برنج خشک داخل پارچه مرطوبی می ریزند و کناری می گذارند،وقتی که پارچه خشک شد زگیلها می ریزند،(مثل مورد بالا)

5-به تعداد زگیلها نخود نشسته را در داخل پارچه ای پیچیده ،سر کوچه قرار می دهند،سپس با یک جاروی نو صورت خود را جارو می کنند .(فاقد مبنای علمی است)

6-به تعداد زگیلها سکه های یک و دو ریالی را سر کوچه می ریزند،وقتی کسی سکه ها را برداشت و برد ،زگیلها نیز از بین می روند.(باز هم یک قیده غیر علمی)

7-قسمتی از روده حیوانی را به تعداد زگیلها گره زده زیر خاک پنهان می کنند ،وقتی روده خشک شد،زگیلها نیز از بین می روند.(فاقد مبنای علمی)

8-در یکی از شهرهای خوزستان علف مخصوص یافت می شود که عقیده دارند اگر به تعداد زگیلهایشان از آن علف ها گره بزنند،زگیلها از بین خواهند رفت.(شاید تحقیق در مورد این گیاه بی فایده نباشد)

9- و بالاخره اینکه اگر بزرگترین زگیل موجود رااز پایه با نخ ابریشم ببندند ، پس از مدتی می افتد،و وقتی این زگیل مادر افتاد عقیده بر این است که بقیه زگیلها هم خواهند افتاد.

در خاتمه از افرادی که زگیلهای متعدد ، مخصوصا روی صورت و گردن دارند،ضمنا به روشهای سنتی اعتقاد دارند ،تقاضا دارد قبل از هر اقدامی ،مبادرت به تهیه عکسی از صورت خود (در صورت امکان رنگی)کرده و آن را به مجله ارسال کنند.توضیح داده می شود که از این عکسها فقط برای کارهای پژوهشی استفاده خواهد شد و هویت فرستنده عکس محفوظ خواهد ماند.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:41  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

عوامل بسيارزيادي موجب ريزش مودرآقايان وخانم ها ميگردد.ولي شايع ترين علت طاسي كه بيشتر درآقايان ديده ميشودعامل وراثتي است كه به طاسي ناشي ازآن صاسي الگوي مردانه يا آندروژنيك اطلاق ميگردد.
وجودهورمون DHTدرآقايي كه بطوروراثتي ژن طاسي راداردمنجربه ايجاداين نوع طاسي ميگردد.بطور مشابهي درخانم هانيز بيشتراشخاص مبتلادچارطاسي ارثي زنانه ميباشند كه البته تحت بررسي است وبنظر ميرسد نحوه ناثير هورمونها درايجاد اين نوع طاسي درخانم هامتفاوت ازنوع آقايان است.

برخي علل ديگرريزش موكه بادرمان به موقع قابل برگشت خواهند بود عبارتنداز:بيماري هاي غده تيروئيد،فقرآهن،تب بالا،جراحي يا بيهوشي عمومي،اختلال تغذيه اي بارژيم هاي غلط لاغري،زايمان وشيردهي ومصرف برخي داروهاي خاص.همچنين برخي بيماريهاي پوستي ناحيه سرميتوانند سبب ريزش موقت يا دائم شوندمانند:لوپوس، ليكن پلان وآلوپسي آره آتا.استحمام مكرر واستفاده از كلاه سبب ريزش نميشود.

همچنين بايد بدانيمدربالغين روزانه 125-75 عدد مو از سر ميريزد وبجاي آن موموجديد رشد ميكند وتازماني كه اين تعادل برقراراست مشكلي نيست واگرازتعادل خارج شود ريزش موغيرطبيعي است.عامل ديگرريزش مواسترس است،حتي به نظر ميرسد عامل تشديد كننده ريزش موارثي است.ژن ريزش مو از هردو والد به ارث ميرسد وبعد از بلوغ ريزش شروع ميشود.موهاي روي سر بطورژنتيكي مستعد ريزش هستندبخصوص جلو وبالاي سروموهاي پشت سروشقيقه هاموهاي پايداري هستندودرطول زندگي باقي ميمانند.

الگوهاي طاسي درآقايان :
NORWOODطاسي مردانه رابه شرح ذيل تقسيم ميكند:
تيپ1: نماي معمولي دراين الگو به شكل پسروي مختصري دررديف اول خط مو دردوناحيه پيشاني-گيجگاهي ميباشد.اين الگودرسنين حدودزير25سال ديده ميشود.
تيپ2:دراين الگوموهاي رديف جلويي قسمت پيشاني-گيجگاهي به شكل سه ضلعي پسروي ميكندودربيشترموارد غير قرينه است.اين الگونيزاغلب دراشخاص زير30سال ديده ميشود.
تيپ 3:پسروي موي ناحيه پيشاني-گيجگاهي دراين الگوباافزايش سن وسيع ميشود.برخي افراد درسنين پايين نيز دچارميشوند.

تيپ4: پسروي موي ناحيه پيشاني-گيجگاهي دراين الگوبسياروسيع تر ازتيپ3ميباشددراين تيپ تراكم ناحيه فرق سر نيز كاهش مي يابد.
تيپ5:دراين تيپ طاسي ناحيه فرق سرازطاسي درناحيه پيشاني-گيجگاهي متمايز است وپل موداري كه حدفاصل اين دو ناحيه است باريك تروكم موترازتيپ4است.دراين الگوطاسي ناحيه فرق سروپيشاني درمقاسه باالگوي4 وسيع تراست.
تيپ6:پل مودار حدفاصل ناحيه پيشاني وفرق سر دراين تيپ كاملا ازبين رفته ووسعت طاسي هم طولي وهم عرضي افزايش پيدا ميكند.سن اين نوع اغلب باباي 35سال است.
تيپ7:دراين تيپ فرايند طاسي پيشرفت كرده وبه بيشترين اندازه خود ميرسد.

ريزش مودرخانم ها:
طاسي درخانم ها نسبت به آقايان خيلي كمترديده ميشود.طبق آمارموجود30%ازخانم ها بعداز30سالگي درمعرض طاسي قرارميگيرند.طاسي درخانم ها الگوهاي گوناگوني داردكه يكي ازانواع آن طاسي باالگوي زنانه است كه بيشتردردهه سوم وپنجم زندگي ديده ميشود،به گونه اي كه تمامي موهاي سربه يكباره وبطور يك دست درناحيه فرق ومياني سر بصورت دواير متحدالمركز شروع به ريزش ميكنند.

4علت اصلي95%-90%علل ريزش مو درخانم هاراشامل ميشوند:
آلوپسي آندروژنيك(ارثي)
تلوژن افلوويوم
آلوپسي آره آتا
آلوپسي فيزيكي وشيميايي

آلوپسي آندروژنيك(ارثي) : خانم ها هم هورمون مردانه(آندروژن)دارند وباچسبيدن به گيرنده هاي خاص روي سلول هاي فوليكول موسبب ريزش ميشوند.در90%بصورت منتشر درتمامي سر و10%ناحيه گيجگاهي ديده ميشود.خط جلوي سردر85%موارد باقي ميماند.دراين نوع موهاباقطر كمتر،كمرنگ ترورشدآهسته تربجاي موهاي نرمال ميباشد وسپس فازرشدموكوتاه ترشده وموهاي ريخته شده رشد مجدد ندارد.وبعلت ادامه فعاليت غددچربي درريشه مو پوست سر چرب تربنظر مي آيد.

تلوژن افلوويوم : دومين علت شايع طاسي درخانم ها ميباشد.دراين وضعيت تعدادبيشتري ازموهاي نابالغ ازفازرشد وارد فازاستراحت وسپس ريزش ميشود.اين سرعت ممكن است آنقدرزيادباشدكه50%-30%موها رادرگيركندوباعث ريزش روزانه700-150عددموگردد.اين ريزش معمولا بعد ازحوادث استرس زا رخ ميدهد.اين اختلال بعدازشيردهي،جراحي هاي بزرگ،بيماريهاي تبدار،تغذيه ضعيف،كم خوني فقرآهن ممكن است رخ دهد.بنابراين دربيماران مشكوك بررسي آزمايشگاهي لازم است.

آلوپسي آره آتا : اغلب افراد جوان رادرگير ميكند.دراين بيماري موهابصورت تكه اي،نقطه اي وياسكه اي ميريزد.موها درناحيه درگيرباكشيدن به آساني كنده ميشود.علل آن كاملا مشخص نيست ولي به دنبال يك حادثه استرس زا ديده ميشود مانند:جدايي،مرگ اقوام،اعمال جراحي و....

آلوپسي فيزيكي وشيميايي : اين حالت دربعضي آرايش هاي مو كه سبب كشيدن ميشود ديده ميشود.ونوع شيميايي پس ازاستفاده ازمواد آرايشي وشيميايي به طرز نادرست وبه دنبال آن آسيب به پوست سررخ ميدهد.

درمان دارویی و غیر جراحی ریزش مو 2

درمان داروئی و غیرجراحی ریزش مو :
3نوع میباشد: مصرف قرص ، مصرف محلول موضعی ومزوتراپی
1 ) فیناستراید ( Propecia ) یك داروی خوراكی به شكل قرص می‌باشد كه فقط با تجویز پزشك باید مصرف شود. این دارو فقط توسط آقایان مصرف می‌گردد. در مطالعات انجام شده ، نشان داده شده است كه مصرف مداوم این دارو باعث رویش مجدد مو در برخی آقایان گردیده و در ضمن ریزش مو نیز متوقف می‌گردد. نحوه‌ی عملكرد این دارو ، كاهش تشكیل دی‌هیدروتستوسترون ( DHT ) است و تستوسترون كاهش پیدا نمی‌كند.

بنابراین هرگونه عارضه جانبی كه فعالیت‌های جنسی آقایان را تحت تأثیر قرار دهد بسیار خفیف و نامحسوس بوده و در 2% از مصرف كنندگان اتفاق می‌افتد. چنانچه این دارو در مراحل اولیه ریزش مو و یا طاسی متوسط مصرف شود بهترین اثر را نشان خواهد داد ولی مصرف آن توسط اشخاص با ریزش موی پیشرفته موجب حفظ موهای باقیمانده خواهد بود.

2 ) ماینوكسیدیل ( Rogaine ) به شكل محلول موضعی 2% و 5% تجویز می‌شود كه باعث كاهش سرعت ریزش مو می‌گردد ولی كمك كمتری به رشد مجدد موهای از دست رفته می‌كند.محلول با غلظت بالاتر ( 5% ) كه به آقایان تجویز می‌گردد مؤثرتر از نوع 2% آن می‌باشد. محلول 5% به طور معمول برای خانم‌ها تجویز نمی‌شود چون باعث تحریك رشد موهای صورت شده و در خانم‌ها مؤثرتر از محلول 2% آن نمی‌باشد.

هم فیناستراید و هم ماینوكسیدیل هر دو باید به صورت مداوم و طولانی مدت استفاده شوند تا اثر آنها باقی بماند. چنانچه مصرف آنها قطع شود ، طاسی ادامه خواهد یافت. این داروها ممكن است در همه‌ی اشخاص مؤثر نباشد ولی مطالعات نشان داده است كه در بیشتر افراد تجویز این دارو مؤثر بوده است. به علاوه ، مصرف توأم این داروها توسط آقایان اثرات بسیار بیشتری در بازگشت موهای از دست رفته در آقایان مبتلا به طاسی آندروژنیك ( ارثی ) خواهد داشت.

3 ) مزوتراپی ( mesotherapy ) :
مزوتراپی یك تكنیك پزشكی است كه باتزریق مكرر مقادیر كم داروها درپوست سرسبب توقف ریزش مو ودرصورت استمرار سبب برگشت موهای ریخته شده میشود .این روش نتایج كلینیكی چشمگیری را دربرداشته است.این تكنیك ازسال2002 وارد كلینیك های امریكا شدوازسال 2005 درایران وبسیاری از كشورهای دنیا بكارگرفته شد.

مزوتراپی نوعی تكنیك تزریق است كه براساس اصول زیر طرح ریزی شده است:
* درمان موضعی برای مشكلات موضعی
* دسترسی مستقیم وسریع به بافت هدف
* استفاده ازمیكرودوز دارو ( هومیوپاتی )
* تزریق های مكررومتعدد

این روش بااستفاده ازگان مخصوص انجام میشودكه این امرمزایای زیر را بدنبال دارد:
ـ ازنظر اقتصادی به صرفه میباشد.
ـ این روش غیرسمی باعوارض جانبی محدودودرد کم میباشد.
ـ داروهای مورداستفاده نیازی به عبور از دستگاه گوارش وکبد ندارند.

این روش درریزش موی سرآقایان وخانم ها ( ارثی وغیر ارثی ) موثراست.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:30  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

اصطلاحا کفش طبی به کفشی گفته می شود که در کارگاهی خاص، با تجویز پزشک و زیر نظر مهندسین ارتوپدی فنی ساخته شود.
بیمارانی هستند که به دلیل مشکلاتی از قبیل قطع عضو در ناحیه پا و یا قسمتی از پنجه و دیگر بیماری ها دچار دفورمیتی و ناهنجاری شده اند که استفاده این افراد از کفش طبی و کفی های مخصوص می تواند، کمک قابل توجهی را به این عزیزان بکند.

و اما کفش هایی که در بازار و مغازه های کفش فروشی موجود است و گاهی برای فروش بیشتر، نام کفش طبی روی آن ها می گذارند که ممکن است واقعیت نداشته باشد. بعضی از کفش ها که جدیدا در بازار یافت می شوند که به آن ها نیز کفش طبی گفته می شود، این کفش ها گرچه طبی نیستند ولی ساختار طبیعی پای سالم را رعایت کرده اند. این کفش ها فقط برای افراد سالم خوب هستند نه برای کسانی که با مشکلات و دمفورمیتی های شدید مواجهند.

کفی طبی چگونه ساخته می شود؟
امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه رفتن و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می شود.
در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه های اندازه گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می شود.
نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیکی به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می توانند نسبت به تجویز دقیق تر کفی اقدام نمایند.

کاربرد کفش ها و کفی های طبی در دفورمیتی ها
دفورمیتی ( بدشکلی) در ناحیه پا در اثر حوادث و بیماری ها عارض می شود و بیماران را با مشکلات زیادی در راه رفتن و زندگی روزمره دچار می کند حتی در کودکان و نوجوانان استفاده از این نوع کفش ها به اصلاح و درمان آنان می انجامد.
سن مناسب برای تهیه كفش های طبی
از سنین خردسالی باید پای كودك را با كفشی مناسب آشنا كرد تا او اولین گام هایش را درست بردارد. پای كودك گوشتی است، او نیاز به كفشی دارد كه پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بدین طریق كودك موقع راه رفتن محكم قدم برمی دارد.

از نظر پزشكان متخصص استفاده از كفی طبی در افرادی كه تغییر شكل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در كودكان با استفاده از كفی طبی می توان صافی كف پا، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح كرد. در سنین بالاتر نیز كفی اثر نگهدارنده دارد.

برهمین اساس، افراد نیازمند به استفاده از كفی های طبی شامل موارد زیر می شوند:
1- افراد دارای ناهنجاری های متحرك، برای اصلاح (صافی كف پا در كودكان).
2- افراد دارای ناهنجاری های ثابت برای كاهش درد و توزیع فشار.
3- افراد دارای پاهای دردناك برای كاهش درد (خار پاشنه و التهاب كیسه زلالی زیرپاشنه).

4- برای جلوگیری از تغییر شكل پا. اگر این كفی ها برای كودكان در سنین 7 تا 12 سال كه كف پای آن ها درحال شكل گیری است، مورد استفاده قرار گیرد حاصل آن برخورداری از كف پایی استاندارد تا آخر عمر است. به علاوه این كفی ها درباره زنان باردار كه در یك دوره 6 ماهه با اضافه وزن تحمیلی روبه رو هستند، توصیه می شود.

كفی های طبی
وظیفه هر كفی كفش باید این باشد كه انواع ناهنجاری های بدن و یا الگوهای غلط راه رفتن را اصلاح كند. این كفی ها تنها به منظور تصحیح صافی كف پا به كار گرفته نمی شوند؛ بلكه هدف اصلی آن ها راحت تر كردن ایستادن، راه رفتن و دویدن است. به این ترتیب كه به مقدار بسیار كمی، زاویه هایی را كه در آن ها به پا ضربه می خورد، تغییر می دهند. هر شخصی با مقدار مشخصی از یك لایه نرم در كف پای خود متولد می شود. این لایه بالشتكی به صورت طبیعی امواج ضربه ای را كه به كف پا وارد می شوند، ملایم تر كرده و به شیوه ای مناسب به كل پا اعمال می كند. متاسفانه با افزایش سن افراد این لایه طبیعی در طول زمان اثر خود را از دست داده و تحلیل می رود.

جنس و شکل کفی ها
كفی ها از نظر جنس به 3 دسته كفی های نرم، كفی های نیمه سخت و كفی های سخت تقسیم می شوند. كفی ها از نظر شكل و ساختار نیز به انواع مختلف مثل كفی با حمایت كننده قوسی طولی، كفی با پد متاتارسال (برای صافی قوس عرضی و درد انتهایی استخوان كف پایی)، كفی با بالابر پاشنه (برای كسانی كه قد كوتاهی دارند) تقسیم می شوند.
كفی های مواج بیشتر برای رفع خستگی و جلوگیری از اعمال فشار به پاها استفاده می شوند و موارد استفاده درمانی آن ها محدود است و كفی های دیگر نیز بسته به نوع عارضه به صورت خاص مورد استفاده قرار می گیرند.
گفتنی است، كفی های طبی غیرمواج در رفع خستگی مفید نیستند یا جذب شوك و امثال آن ها را انجام نمی دهند و درعین حال كفی های مواج برای اصلاح تغییر شكل، مثل صافی كف پا، نمی توانند كاربرد داشته باشند.

كفی های مواج خود به دو دسته عمومی و طبی برای پاهای خاص تقسیم می شوند. در نوع عمومی، این كفی ها كار پمپاژ خون، تقسیم وزن بدن در سطح كف پا و جذب شوك ها را انجام می دهند و نوع پاهای خاص این كفی ها نیز برای 3 دسته از افراد، یعنی كسانی كه دارای خار پاشنه (زایده ای درقسمت جلوی استخوان پاشنه) هستند و هنگام راه رفتن، احساس درد در پاشنه می كنند یا افت قوس طولی پا دارند و همچنین برای استفاده، در بخش علمی تكمیلی در ارتوپدی و توانبخشی توصیه می شود. به علاوه كفی های مواج به واسطه جریان مواد سیال بر نقاط واكنش كف پا تاثیر می گذارند و با ماهیچه، رگ ها و تاندون ها سروكار دارند.

در كفش های تیز، كوچك ترین ضربه كه به كفش وارد شود، مستقیماً به كمر منتقل می گردد. درحالی كه در كفش های نوك گرد این ضربه ها گرفته می شود. در یك كفش مناسب، پاشنه و پنجه كفش باید گرد و خورده شود تا فشار را كم كند و انرژی زیادی از فرد هنگام راه رفتن گرفته نشود. نصب یك قالب مناسب در كفشی با این مشخصات باعث می شود، فرد احساس كند كه در منزل نشسته و با غلتاندن پاهایش بر روی وردنه وریدهای پایش را استراحت می دهد.

آیا در هر نوع كفشی می توان از كفی های طبی استفاده كرد؟
كفش خریداری شده باید ویژگی های خاصی داشته باشد. امروزه تولید كننده ها دنبال مد و جنس ارزان قیمت هستند. كفش تولید شده فضای مناسبی برای نصب كفی های طبی ندارند و از كفش بیرون می زنند. كفش باید با رعایت اصول پزشكی ساخته شود و قالب طبی آن نیز توسط یك صنعت كار تهیه و در كفش تعبیه گردد.

چگونه از کفش های طبی مراقبت نماییم؟
امروزه به دلیل افزایش روز افزون قیمت مواد اولیه باعث شده که هر روز قیمت این نوع کفش ها روز به روز افزایش پیدا کند و مدت زمان سفارش و ساخت طولانی تر شود پس باید در مورد مراقبت و نگهداری بهتر و طول عمر بیشتر کفش ها به چند نکته آسان توجه کنیم.
1- حداقل هفته ای دوبار واکس بزنید.
2- چون برای ساخت کفش های طبی از چرم و مواد طبیعی استفاده می شود از شستن آن ها جدا خودداری نمایید.

3- در کفش های طبی معمولا از نوع و مدل ساق بلند و بندی استفاده می شود برای پوشیدن و در آوردن کفش، بندها را بیشتر باز کنید.
4- استفاده مکرر از کفش ها باعث ساییدگی زیره و تغییر حالت اولیه آن می شود که حتی اثر اصلاحی و درمانی آن را از بین می برد و به بدتر شدن وضعیت پا منجر می شود که باید تقریبا هر سه ماه یک بار جهت اصلاح آن مراجعه شود.

توجه:
متاسفانه آمار بیماران دیابتی رو به افزایش است و این بیماران برای این که در آینده دچار قطع عضو نشوند در کنار دیگر درمان ها نیاز به مراقبت از پا و استفاده از کفش مناسب دارند که این امر در این عزیزان خیلی لازم و ضروری به نظر می رسد.
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:23  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

با انواع زانودرد آشنا شوید

غالبا زانودرد در اثر استفاده بیش از حد، کم تحرکی، گرم و سرد نکردن بدن موقع ورزش و یا کشش نامناسب بدن عارض می‌شود. چاقی یکی از علل اصلی زانودرد می‌باشد.

از علت‌های دیگر زانو درد می‌توان موارد زیر را نام برد:
- درد زانوی قدامی یا درد جلوی زانو
- آرتریت: شامل روماتوئید، استئوآرتریت و نقرس.
- کیست بیکرز یا کیست حفره زانو: تورم مایع مفصلی، در پشت زانو است. ممکن است تورم علل دیگر داشته باشد، مانند: آماس کیسه‌ای مفصلی.

- بورسیت (Bursitis ): التهاب در اثر فشار مکرر بر زانو، مانند: زانو زدن در طولانی مدت.
- اختلال در بافت‌های مرتبط دهنده، مانند: لوپوس.
- جابجا شدن کاسه زانو
- عفونت مفاصل

- صدمه به زانو: آسیب رباط قدامی و یا آسیب رباط میانی ممکن است موجب خونریزی در زانو و درد شود.
- ورم زانو: اگر زیاد بالا و پایین بروید، غضروف پاره شده و درد بدتر می‌شود.
- پارگی غضروف: درد در داخل و یا خارج مفصل زانو احساس می‌شود.

- پارگی رباط: موجب درد و بی ثباتی در زانو می‌شود.
- پیچ خوردگی و رگ به رگ شدن: آسیب‌های جزئی به رباط‌ها، باعث این مشکل می‌گردند.
- سرطان استخوان

درد جلوی زانو
این درد را با نام‌های مختلفی می‌شناسند، مثل: زانوی دوندگان، زانوی پرندگان، درد کاسه زانو و یا ورم زانو. درد در قسمت جلو و مرکز زانو ایجاد می‌شود. مواقعی که زانو خم می‌شود، از پله پایین می‌روید، در سراشیبی می‌دوید و مدت طولانی می‌ایستید، این درد شروع می‌شود.
درد جلوی زانو، بیشتر در افراد زیر دیده شده است:
نوجوانان و جوانان (مخصوصا دختران)
افراد چاق
دونده‌ها، فردی که زیاد می‌پرد، اسکی بازها، دوچرخه سوارها، فوتبالیست‌ها و افرادیکه غالبا ورزش می‌کنند.

دلایل درد جلوی زانو
غالبا درد و کشش تاندون و یا نرم شدن غضروف، موجب درد جلوی زانو می‌گردد. هنگامی‌که کاسه زانو نتواند به خوبی حرکت کند و در قسمت پایینی استخوان ران بلغزد، این درد ایجاد می‌شود. دلایل این درد عبارتند از:
کف پایتان صاف باشد.
کاسه زانو و دو استخوان دیگر که مفصل زانو را تشکیل می‌دهند، در یک خط قرار نگیرند.
سفتی و ضعف عضلات جلو و پشت ران
افزایش فشار بر زانو
افزایش فعالیت بدنی مانند: دویدن، پریدن، اسکی و فوتبال
آرتریت
صدمه به غضروف
جا به جا شدن کاسه زانو
شکستن کاسه زانو
صدمه به مایع مفصلی
لخته شدن خون نیز دارای علائم کیست حفره زانو می‌باشد، اما لخته خون خطرناک است. لذا، اگر دچار این علائم شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید

درمان درد زانوی قدامی
استراحت کردن و ندویدن تا درد فروکش شود
گذاشتن یخ
ایبوپروفن و یا استامینوفن برای کاهش درد و تورم
عکسبرداری با اشعه ایکس یا ام آر آی
به ندرت جراحی

جلوگیری از درد زانوی قدامی
کشش عضلات عقب ران و چهار سر ران
قبل از کشش بدن، 5 دقیقه بدن خود را گرم کنید.
بهتر است این کشش‌ها را بعد از فعالیت ورزشی انجام دهید.
مربی ورزش به شما یاد می‌دهد که چگونه عضلات خود را تقویت کنید. تقویت عضلات زانو نیز کمک می کند تا کاسه زانو در جای درست خود بماند.
اگر چاق هستید، با مراجعه به متخصص تغذیه، وزن خود را کم کنید.
کفش مناسب برای ورزش بپوشید.

کیست بیکرز ( Baker’s cyst)
به نام‌های برآمدگی زانو و یا ورم زانو و کیست حفره زانو نیز خوانده می‌شود.این درد در اثر تورم مایع مفصلی، در پشت زانو است.

دلایل کیست حفره زانو
هنگامی که فشار زیادی بر زانو وارد آید، مایع مفصلی به پشت زانو وارد می‌شود
پارگی غضروف زانو
آرتروز زانو (در افراد مسن)
آرتریت روماتوئید

علائم کیست حفره زانو
این بیماری باعث درد بسیار در پشت زانو می‌شود. اما در برخی مواقع بدون علامت است.
در نام این بیماری، کیست آمده است. این کیست مانند یک بادکنک پر از آب می‌باشد. در برخی مواقع ممکن است بترکد و موجب درد، تورم و کبود شدن پشت زانو و ساق پا گردد. این علائم، می‌آید و می‌رود.
لخته خون نیز دارای علائم کیست حفره زانو می‌باشد، اما لخته خون خطرناک است. لذا، اگر دچار این علائم شدید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

آزمایشات کیست حفره زانو
پزشک معاینه می‌کند که ببیند توده نرمی در پشت زانو وجود دارد یا نه.
اگر کیست کوچک باشد، مقایسه زانوی مبتلا با زانوی عادی می‌تواند مفید باشد.
درد و یا اندازه کیسه ممکن است باعث کاهش تحرک بدنی شود.
از طریق اشعه می‌توان فهمید که مایع مفصلی پر شده است یا نه.
اگر توده به سرعت بزرگ شود و شب هنگام، درد شدید و تب دارید، آزمایشات بیشتری مورد نیاز است تا اطمینان حاصل کنید که تومور و یا سرطان ندارید.
ام‌آرآی (MRI)، هر نوع کیست و یا صدمه‌ای را نشان می‌دهد.

درمان کیست حفره زانو
در برخی مواقع، کیست خودبخود خشک می‌شود.
اگر کیست دردناک شد، بهترین کار این است که مشکل را برطرف کنیم؛ مثل درمان آرتریت و یا درمان پارگی غضروف.
کیست معمولا برداشته نمی‌شود، زیرا جراحی ممکن است باعث تخریب رگ‌های خونی و اعصاب گردد. اما اگر کیست، بسیار بزرگ و دردناک بود، باید با جراحی برداشته شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:18  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

خار پاشنه‌ پا، یک زایده‌ استخوانی‌ در پاشنه‌ پا است که‌ باعث‌ بروز درد و مشکلاتی ‌در راه‌ رفتن‌ می شود و بهتر است فرد علائم و علت آن را بشناسد.

خار پاشنه در اثر التهاب فاسیای کف پا (یک نوع رباط) ایجاد می‌شود که این امر سبب درد پاشنه می‌شود.
فاسیای کف پا، یک باند پهن است که در کف پا از پاشنه تا انگشتان پا کشیده می‌شود. التهاب طولانی مدت فاسیا می‌تواند باعث رسوب کلسیم در محل اتصال فاسیا به پاشنه پا شود. تجمع کلسیم به تنهایی دردناک نیست و درد، ناشی از کشیدگی فاسیا است.

درد خار پاشنه
درد خار پاشنه، به صورت دردی مبهم است، اما گاهی به صورت درد تیز حس می‌شود. محل احساس درد در مرکز پاشنه یا لبه داخلی آن است.
در برخی موارد، خار در عکس ساده رادیولوژی تشخیص داده می‌شود، اما فرد هیچ‌گونه علامتی ندارد.
شدت درد خار پاشنه در ابتدای صبح، بعد از بیدار شدن و نیز بعد از استراحت، بیشتر است و با راه رفتن کم می شود.
این درد، در اولین قدم بعد از استراحت طولانی مدت، بسیار دردناک است و علاوه بر این راه رفتن روی سطوح سخت و ناهموار و حمل اشیای سنگین، منجر به افزایش درد می‌شود.

علل خار پاشنه
اضافه وزن، افزایش ناگهانی وزن در دوران بارداری، صاف بودن کف پا، مشکلات بیومکانیک ناهنجاری‌هایی که منجر به راه رفتن غیر عادی می‌شود نیز از علل مهم التهاب فاسیای کف پا است.
التهاب مفاصل، پوشیدن کفش نامناسب با پاشنه خیلی بلند و تنگ یا کفش بدون پاشنه و صاف از مهمترین علل و عوامل بروز خار پاشنه است.

درمان خار پاشنه
- اولین قدم در درمان خار پاشنه، استراحت است. در بسیاری از موارد دیده شده که استراحت به تنهایی حتی دردهای شدید را از بین برده است.
- از ایستادن به مدت طولانی خودداری کنید.
- کاهش وزن در درمان خارپاشنه موثر است.

- استفاده از پد پاشنه: پد مخصوص خار پاشنه را از داروخانه تهیه کرده و به طور دائم در کفش خود استفاده کنید. پد، باعث کاهش فشار بر روی پاشنه و موجب بهبود درد پا خواهد شد.

- کشش فاسیای کف پا : یک باند پهن در کف پا زیر انگشتان پا قرار دهید و دو سر آن را در در دست گرفته، بکشید، به طوری که انگشتان پا به صورت نزدیک شوند. این وضعیت را به مدت سی ثانیه نگه دارید. هفت یا هشت مرتبه در روز، این کار را تکرار کنید.

- کشش تاندون آشیل: باید یک پا را جلوتر از پای دیگر قرار دهید، پای جلویی را از زانو خم کنید. دقت کنید که تماس کف هیچ یک از پاها نباید با زمین قطع شود. در این حالت باید در پشت ساق، احساس کشش کنید. این حالت را به مدت سی ثانیه نگه دارید و هفت یا هشت بار در روز انجام دهید.

- گرفتن خودکار با پا: یک خودکار را روی زمین قرار دهید و با پاها آن را از زمین بردارید، به‌طوری که کل انگشتان پا اطراف خودکار را بگیرد. برای پنج ثانیه خودکار را به همین حالت نگه دارید. انجام این کار، سه یا چهار بار در روز کافی است.

- نوشتن حروف الفبا: با انگشت بزرگ پا، حروف الفبا را در هوا بنویسید. این کار را سه بار در روز برای هر پا، انجام دهید.

- استفاده از آب گرم: استفاده از آب گرم بهترین و مؤثرترین روش است، به‌طوری که اگر هر روز عصر یا صبح یا قبل از بیرون آمدن از رختخواب، به مدت پانزده دقیقه پاهایتان را در آب گرم قرار دهید، سپس پای خود را خشک کرده و به مدت پنج تا ده دقیقه با گوشتکوب به ملایمت روی پاشنه پا بکوبید (مراقب باشید ضربه هایتان محکم نباشد)، می‌توانید تاثیر آن را مشاهده کنید.

- استفاده از یخ: در یک لیوان بستنی، آب بریزید و در فریزر قرار دهید . پس از نیم ساعت یک چوب بستنی در لیوان قرار دهید و بگذارید کاملا یخ ببندد، سپس چوب بستنی را در دست گرفته و به صورت دایره‌های هم پوشان روی پاشنه پا بکشید، به طوری که هر دایره، نصف دایره قبل را بپوشاند.

- مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مثل بروفن، مفنامیک و ایندومتاسین تحت نظر پزشک، علایم را از بین برده و درد را به طور موقت کاهش می دهند، اما علت اصلی را از بین نمی‌برند.

- تزریق کورتیزون در صورت عدم بهبودی با روش‌های گفته شده قبلی استفاده می‌شود. کورتیزون داروی ضد التهاب است و از طریق کاهش التهاب پاشنه، موجب کاهش درد می‌شود، اما تأثیر آن موقتی است.

پس از بهبودی، از پد پاشنه و ورزش‌های کششی استفاده کنید. مصرف چربی‌ها را کمتر کنید و ویتامین C بیشتری مصرف کنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1391ساعت 6:15  توسط دکتر ساسان اسدپور  | 

مطالب جدیدتر
مطالب قدیمی‌تر